'Ik kan ook weleens wat vergeten. Jullie toch ook?'

V maakte in de zomer van 2014 kennis met mevrouw Van Boheemen, toen ze figureerde in de ontroerende VPRO-serie Oudtopia. Wat heeft het programma teweeggebracht?

Mevrouw Van Boheemen op haar kamer in het Haagse tehuis Jonker Frans.

'En als ik hier dan lig, in mijn lekkere stoel, denk ik: het leven is me goed bekomen. Ik woon in een fijn huis. Ik kan nog denken. Ja, ik kan ook weleens wat vergeten. Jullie toch ook?'

Wij ook. Toen fotograaf Ivo van der Bent en ik mevrouw Van Boheemen (89) in de zomer van 2014 ontmoetten, beloofden we haar een foto te sturen. Ze woonde in het Haagse woonzorgcentrum Jonker Frans, waar de jonge televisiemakers Tim den Besten en Nicolaas Veul een maand hun intrek hadden genomen. Voor hun driedelige VPRO-serie Oudtopia wilden de twee uitvinden hoe het is om oud te zijn. Want, zo zeiden ze: iedereen wil oud worden, maar niemand wil het zijn.

Wij waren naar Jonker Frans gekomen voor een reportage over het afscheidsfeest van Tim en Nicolaas. Ze waren doodmoe, vertelde Nicolaas. Hij voelde zich een 'wandelende spons', volgezogen met vrolijke en minder vrolijke levensverhalen en geconfronteerd met zijn grootste angsten: eenzaamheid en de dood.

Veel gebeurd sinds Oudtopia

Na de barbecue in de tuin liet hij hun tijdelijke seniorenwoning zien, gelegen naast het zelfstandige appartement van mevrouw Van Boheemen. Zij stond ons even later op te wachten in de tuin; ze wilde ons bedanken voor de gezellige middag. De andere bewoners waren al naar huis. Eerder hadden we karaoke gezongen met die lieve, opgewekte Van Boheemen.

'Kind, ik heb geen idee wie jullie zijn, maar kom gerust', zei ze toen we belden om te vragen of we de anderhalf jaar geleden toegezegde foto van dat tafereel mochten langsbrengen. Want de foto opsturen, dat waren we dus vergeten. Stom, vooral omdat we het nooit écht vergeten waren. We hebben het mooi laten printen van de foto zo lang uitgesteld dat 'vergeten' op een gegeven moment 'laat maar zitten' werd.

'Schat, natúúrlijk weet ik weer wie je bent', zegt mevrouw Van Boheemen in de deuropening van haar appartement in Driebergen-Rijssenburg. Mevrouw Van Boheemen is nu 'Lonie voor jullie'. Er is veel gebeurd in haar leven sinds het grappige, confronterende en ontroerende Oudtopia volop geprezen werd door tv-recensenten, kijkers en de bewoners van Jonker Frans.

'Die gasten hebben de boel opgepept', zegt Lonie. 'Het waren mijn jongens.' Maar niet alleen háár jongens. Sommige bewoners werden afgunstig wanneer de een meer aandacht kreeg van Tim, Nicolaas en de camera dan de ander. 'Dat het tussen mij en de jongens goed klikte, werd me niet door iedereen gegund.' Nog steeds krijgt ze geregeld reacties op het programma. 'Toevallig gisteren nog. 'Ach, ik heb u op de televisie gezien', zei een mevrouw. 'En het was nog leuk ook!''

Incasseren

Lonie is geboren, getogen en getrouwd in Den Haag, waar ze veel kennissen om zich heen had. Toch verhuisde ze in oktober naar Driebergen-Rijsenburg, naar de kinderen en kleinkinderen. 'In Den Haag zag ik ze eens in de twee weken of één keer per week. Dat is niet veel hoor! Dat heb ik ook tegen de jongens gezegd: ga eens naar de oma's, ze verlangen naar jullie. Je moet je soms geven. Ook als oudere, trouwens. Ouderen zijn vaak niet zulke makkelijke mensen.'

In het nieuwe huis is een groot raam met uitzicht op een vijver vol eenden en een druk fiets- en wandelpad. Bij de televisie hangt een foto van haar twintig jaar geleden overleden man Wil, met wie ze decennia geleden de meeste meubels uitzocht.

'Toen ik hier kwam wonen, zei ik tegen de kinderen: 'Ik wil een lekkere stoel in de hoek bij het raam hebben, en ik wil...' - trekt aan een hendel en klapt de bruinlederen fauteuil achterover - '...lui zijn.' Ik heb hier mijn krantje, daar de reclamefolders, mijn iPad - ik speel veel Wordfeud.'

Wie een beetje leuk oud wil worden, moet volgens Lonie incasseren. 'Ik wil niks meer. Ja, ik wil nog van alles, maar van alles gaat niet meer. Dat moet je aanvaarden.'

Er is genoeg om naar uit te zien, zegt ze ook. Dit is het belangrijkste: 'Als je niet meer met iemand samenleeft en veel op jezelf bent, hoef je niet altijd aan te staan. Je kunt gewoon achterover leunen en kijken naar de mensen die nog wel dingen moeten. Héérlijk. Zeg, willen jullie een cakeje? Tucjes? Een bakje chips?'

Nicolaas Veul (links) en Tim den Besten wonnen de prijs beste made for web (Super Stream Me) tijdens het prijzengala De TV-Beelden in de Passenger Terminal. Beeld ANP Kippa
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden