Ik heb geschreeuwd

Blogger: JezzebelOver: dagelijks leven in IsraëlAdres: jezzebel.volkskrantblog.nl..

31 augustus 2006 22:27

Het is druk in mijn stad en de betrokkenheid is groot. En ik weet weer eens niet goed waar ik bij hoor. Tienduizenden zijn naar het Rabin Plein in Tel Aviv gekomen om ervoor te zorgen dat geen soldaat ‘achterblijft’. Ze smeken om de terugkeer van de drie gekidnapte militairen. Opperrabbijn Meir Lau opende de demonstratie met de prachtige woorden: ‘Uw kinderen zullen opnieuw aan hun eigen grens staan.’

Maar ik heb het niet zo op de massa en het schreeuwende collectieve gelijk.

En om de hoek bij de Britse ambassade is een gijzeling aan de gang. Dat wil zeggen, een man houdt zichzelf gevangen op het parkeerterrein. Hij heeft een revolver en dreigt zich dood te schieten als hij geen politiek asiel krijgt. Op de televisie ving ik op dat hij voorlopig alleen een flesje bier heeft gekregen. Hij is een 28-jarige Palestijn uit Ramallah en zijn leven staat op het spel. Hij is waarschijnlijk informant geweest voor de binnenlandse veiligheidsdienst, nu dreigen de militanten thuis hem te liquideren. Er werd hem aangeraden zichzelf op te blazen. Maar hij wilde niet, toen heeft hij zichzelf gegijzeld.

Met hem zou ik een biertje willen drinken. Gewoon een beetje kletsen.

2 september 2006 20:56

Ik ben net een week uit het ziekenhuis. Oorontsteking. Nogal ernstig. Het begon op een sjabbesavond midden in de oorlog. Zul je altijd zien. Ik verrekte van de pijn. Onbeschrijfelijke vlammende steken in mijn hoofd. Aliza heeft me naar de E.R. gereden, gelukkig. Maar omdat het oorlog was en de ziekenhuizen uit het noorden geëvacueerd waren naar het centrum, was er voor mij geen plek. Ze hebben me daar uren op de Eerste Hulp laten zitten. Ik heb geschreeuwd.

3 september 2006 19:03

‘Luister eens’, zegt ze alsof ik ook de keus heb iets anders te doen. Zij belt. Het verenigingsleven is weer begonnen en er moet een lezing komen voor de mensen in het noorden. ‘Vertel ze iets over creativiteit, jij schildert toch’, zegt een goede vriendin. ‘Creativiteit en positief denken, dat is goed voor de mensen in het noorden. Juist voor de mensen in het noorden’, zegt ze er met nadruk veelbetekenend bij.

Creativity, creativity, creativity, ik herhaal de woorden eindeloos. Maar dan weet ik het. Ik ga het ze gewoon vragen. Wat hebben zij voor iets creatiefs gedaan deze oorlog?

5 september 2006 20:47

Aan: Hoofd Binnenlandse Geheime Dienst. Beste Yuval Diskin. Ik schrijf naar aanleiding van de advertentie waarin je om spionnen vraagt.

Het begon midden in een oorlog. Ik begon met het simpel regelen van een buikdanseres voor Nasralla. Het leek me dat hij alleen met liefde onschadelijk gemaakt kon worden. Voor ik het wist werd ik in beslag genomen door een thema dat me na aan het hart ligt; liefde in een land van haat. Ik hoef jou niet te vertellen dat mijn kracht geboren is uit een gebrek, behaagziekte, I know. Maar wat ik je werkelijk met veel te veel woorden wilde zeggen is ... dat ik goed ben in de zaken van het hart.

Ik attach hierbij mijn hart, erop vertrouwend dat je er snel gebruik van maakt.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden