'Ik doe waar ik zin in heb, ik leef in realtime'

De Volkskrant belt aan bij makers en vraagt hun waaraan ze op dit moment werken. Waar is dichter, zanger en kunstenaar Jules Deelder (72) nu mee bezig?

Jules Deelder zal deze tekst niet lezen, want hij is nooit online: 'Grijzig gedoe met nullen en enen'. Beeld Vincent Mentzel

'Op het moment ben ik niet veel bezig met gedichten, maar met beeldende kunst. In de Kunsthal is een expositie van mijn werk, maar inmiddels heb ik alweer drie nieuwe werken gemaakt. Ik gebruik plastic, trash dat anders wordt weggegooid: tonicstampertjes, injectiespuiten, dopjes en kokertjes waar je een joint in koopt. Daar bouw ik driedimensionale plastieken van, die vrij in de ruimte staan. Wat anders zou worden weggegooid, smelt ik aan elkaar met een aansteker. Ik brand regelmatig mijn vingers. Als je plastic verhit, kan het gaan druipen en dat is bijzonder heet. Dus ik heb al verschillende malen met flinke blaren gelopen. Maar ach, dat moet je ervoor overhebben, voor de kunst.

Ik bezoek nu steden in verband met de Poeziëweek. Als schrijver van het Poëziegeschenk moet ik acte de présence geven, de pr regelen zeg maar. Er zijn uitreikingen in theaters en schouwburgen en ik moet naar boekhandels en bibliotheken. Daar ga ik voordragen en signeren. En wie weet zing ik nog een liedje. Ja hoor, je kan met mij alle kanten op. Ik ben aan het kiezen of ik een leren jack of een leren jas aan zal doen, het kan allemaal. Ik weet ook nog niet welke bril ik opzet, dat is wel belangrijk. Er zijn er nog twee om uit te kiezen, van de vijftig brillen op sterkte die ik heb. Ik heb ze in alle soorten en maten. En ik weet nog niet welke nagellak ik opdoe, maar waarschijnlijk zwart of zilver, zoiets wordt het.

Ook treed ik op met de Deeldeliers, we maken jazz met een lekkere stevige beat. Daarvoor zing en drum ik. En ouwehoeren doe ik ook, absoluut. Er is een orgel en een tenorsax. Uit de sax kan ik wel geluid krijgen, een toonladder spelen, maar daarmee houdt het wel op. Die toonladder kan ik up en down.

Ik kijk niet zo ver vooruit, want de toekomst bestaat niet. Ik doe alleen maar dingen waar ik zin in heb en ben bezig met leven in realtime. Dat wordt in het digitale tijdperk steeds meer bemoeilijkt. Ik ben niet online, nooit, en heb geen smartphone. Gedichten schrijf ik met de hand en met de schrijfmachine gewoon. Dat staren naar zo'n schermpie, ik vind het niks. Gewoon zwarte letters op wit papier, niet dat grijzige gedoe met nullen en enen. Een gedicht op de computer vind ik er niet uitzien, nee. Ik hou van mooi grafisch beeld op een vel papier. Wat dat betreft ben ik niet digitaal gelijkgeschakeld.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden