'IK BEN ZO DANKBAAR'

Felicity Huffman was 40 en dacht dat haar carrière voorbij was. Toen werd Desperate Housewives een hit, en kreeg ze lof voor haar rol in de film Transamerica....

Laatst had ze het er nog over met haar man, de acteur William H. Macy. 'Bill vroeg: heb je het door? Wat, vraag ik. Heb je het nou door, zei hij weer. Dit is succes. Maar nee dus. Ik had het niet in de gaten.'

Felicity Huffman (43) is nog altijd verbaasd. De actrice, wier carrière tot stilstand leek gekomen, heeft twee keer in de roos geschoten. In de film Transamerica speelt ze Bree, een eenzame transseksueel die fundamenteel verandert tijdens een roadtrip door Amerika. Huffman kreeg lovende recensies, een Golden Globe en een Oscar-nominatie. Intussen is ze wereldwijd populair door haar rol als Lynette Scavo, de blonde moeder in Desperate Housewives, die worstelt met haar stabiele bestaan en de gekten en eisen van haar gezin. Ze ontving er in 2005 een Emmy Award voor.

Drie jaar geleden wees nog weinig op succes. De proefuitzending voor Deperate Housewives was net gemaakt. 'Wist ik veel of die ooit op de tv zou komen. Ik heb zoveel prachtige pilots gemaakt, die nooit ergens toe leidden.' Haar theaterdagen in New York waren voorbij, met de filmrollen schoot het niet op, de audities gingen niet lekker, ze was veertig en had twee kleine kinderen. 'Dat was het dan, dacht ik vaak.'

De actrice wist zo zeker dat haar gloriedagen achter haar lagen, dat ze een nieuwe carrière wilde beginnen. Huffman zweert dat ze haar aanmeldingsformulier voor de opleiding tot schoonheidsspecialiste bij zich had toen ze in auto stapte en door haar agent werd gebeld. 'De pilot is opgepikt.' Zo kwam ze terecht in de serie die binnen de kortste keren een internationale hit werd.

Met Transamerica ging het ongeveer hetzelfde. Ze kreeg het script in handen van Duncan Tucker, een onbekende schrijver en regisseur die zijn eerste speelfilm wilde maken. Het ging over een transseksueel die aangrijpende avonturen beleeft, halverwege de definitieve overgang naar een bestaan als vrouw. Dat klonk ook niet direct als een publiekstrekker. 'Geweldig, dacht ik. Een pilot die op de plank terecht komt en een film die niemand ooit zal zien, behalve mijn moeder.'

Maar zoals Desperate Housewives doorbrak op de televisie, ontwikkelde Transamerica zich tot een onverwachte filmhuis-hit. Op filmfestivals reageerden kijkers ontroerd en enthousiast op haar personage Bree. Eind vorig jaar gaven de buitenlandse media in Hollywood haar de Golden Globe voor beste actrice, en vorige maand liep ze net de Oscar mis, hoewel veel recensenten en bioscoopgangers Huffmans prestatie indrukwekkender vonden dan die van Reese Witherspoon, de gedoodverfde en uiteindelijk winnares.

Het was 'de rol van mijn leven', zegt Huffman. Eenvoudig was het niet. Een vrouw kan ze altijd spelen, ze heeft vroeger, met zes zussen en maar een broer, genoeg studiemateriaal gehad. Maar hoe word je als vrouw een man die een vrouw wil zijn? Make-up, kleren en een nep-penis doen veel, maar niet alles. Vooral de stem van Bree overtuigt, een mannengeluid met vrouwelijke eigenschappen. 'Toen ik in het begin worstelde met de stem, besefte ik dat de rol dáár om draaide', zegt Huffman. 'Het is net als voor transseksuelen; met hormonen verandert je stem niet. Daar moet je aan werken. Het laatste wat je wilt, is klinken als Tony Curtis in Some Like It Hot. Er moest ook zó veel inzitten. Bree klinkt gekunsteld en geforceerd, maar ook oprecht eenzaam en verdrietig.'

'Ik wilde de rol perfect neerzetten, in het bijzonder omdat transseksuelen een verkeerd begrepen, belasterde minderheid zijn. Ik wilde begrip kweken.' Aan de progressieve kusten van de VS, waar de film alom wordt vertoond, is dit niet erg nodig. In het conservatievere midden is werk te doen, vindt Huffman. 'Als we ze in een bioscoopstoel kunnen krijgen, hebben we ze te pakken. Na tien minuten verdwijnt haar transseksualiteit naar de achtergrond, wordt het een gekke road movie. Je gaat je in Bree verplaatsen, je begrijpt haar, en met begrip komt acceptatie.' Ze hoofdrekent even. 'Desperate Housewives wordt elke week door 24 miljoen mensen gezien. Als ik nou eens 10 procent van hen de bioscoop in kan krijgen.'

Door het succes zit Huffman in een nieuwe positie: 'Ik heb werk, volgend jaar ook nog!' Voorts heeft ze voor de tweede keer in haar leven een rol aangeboden gekregen; Transamerica was de eerste. 'Ik ben zo dankbaar, ik zou al gewéldig roepen als het om een hondenvoerreclame ging.' Of ze die rol gaat spelen weet ze nog niet, en ze wil er nog niets over kwijt.

Zeker is wel dat later dit jaar een boek van haar hand uitkomt: A Practical Handbook for the Boyfriend. Ze werkt daar al jaren aan met een vriendin, 'maar door Desperate Housewives willen ze het opeens uitgeven'. Het wordt een gids vol tips 'uit relatieland'. Ze leggen 'meidenpraat' uit. 'Alle mannen moeten dit weten. Wanneer een vrouw zegt dat ze niks voor haar verjaardag wil, bedoelt ze: verras me. Wanneer ze vraagt waar je aan denkt, bedoelt ze: denk je aan mij?' Ze lacht. 'Weer eens wat anders dan de wereld van de transseksueel.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden