Tv-recensieEmma Curvers

Ik ben helemaal klaar met talkshows, maar nooit met Tussen kunst en kitsch

null Beeld De Volkskrant
Beeld De Volkskrant

Het huis als potentiële schatkist – een onweerstaanbaar idee als je huis je de neus uitkomt.

Het begint bij het melodietje. Het heeft íéts dat me onmiddellijk in gepensioneerde gemoedstoestand brengt, het is een fonteintje dat sherry sproeit, de Kneipp-dennengeur op je doucheplank, melbatoast met zalm en dille, oerdegelijk, kalm en klassiek. Als ik het helemaal heb gehad met de praatprogramma’s, mutaties, basisscholen die al dan niet opengaan en GGD-lekken, schakel ik op woensdag naar NPO 1.

Het team van experts juich ik toe alsof het mijn voetbalclub is, van Mieke Zilverberg voor de roestige stuivers en potscherven, tot Fred Kats met z’n klokkies en Kitty Laméris bij de servieskast. Een team dat trouwens al weken met krap twee miljoen kijkers de competitie aanvoert. Al zou Tussen kunst en kitsch zelf natuurlijk knipogend zeggen: het gaat niet om grote getallen, maar om het verhaal.

Het taxatietoneelstukje kent al decennialang voor niemand een verrassing, en dat is precies goed. Het begint al als buiten de deelnemers komen aanlopen, het Albert Heijn-tasje tegen het zeiljack geklemd. Een man met montuurtje heeft hoge verwachtingen: zijn schilderij komt uit 1554, zegt hij. Nee hoor, uit de 19de eeuw en helemaal niks waard.

De anticlimax is een belangrijk programmaonderdeel, en de experts zijn er meester in: eerst de potentie oppompen, dan de klap uitdelen. Ja, vertelt kaartkundige Bas Hesselink plechtig bij een stel kaarten, het werk van Nicolaas Visser, dat was héél belangrijk, lang verhaal over exotische volkeren en godinnen, maar is het wat? ‘De waarde hiervan voor iemand die in oude kaarten geïnteresseerd is, is nul.’ Een kopietje.

Iedereen krijgt klamme vingers als we aan we tafel mogen bij presentator Frits Sissing. Het mooist is wanneer eigenaars een erfstuk zelf erg lelijk vinden, en iedereen in de familie ervoor heeft bedankt. Bijna op Marktplaats gezet, toch even gegoogled. Nou, zegt expert Jaap Polak, de Nigeriaanse kunstenaar Bruce Onobrakpeya is erg beroemd, heel verhaal, aluminium, linosnede, hiëroglyfen, boem, drieduizend kop, maar bij de echtgenote op de achtergrond komt het nog steeds de slaapkamer niet in.

Frits Sissing en een Victoriaanse wc-pot in Tussen Kunst en Kitsch. Beeld Avro Tros
Frits Sissing en een Victoriaanse wc-pot in Tussen Kunst en Kitsch.Beeld Avro Tros

Dan verschijnt op tafel voor Sissing een rijk gedecoreerde Victoriaanse wc-pot. Stond in een ouwe tent, gelijk vervangen voor een zwevend toilet. Ja, dit was een superdeluxe pleepot, kwam rond 1900 uit Engeland, kun je heel lang over doorpraten. En dan: is het wat waard? Pfff, zegt expert Joseph Estié, 200 euro. Niks dus, wel een mooie aanleiding voor een sanitaire geschiedenisles.

Ik moet bij deze gesprekken aan fijne kostuumdrama’s denken, waarin twee mensen die eigenlijk stiekem elkaars enkels willen begluren, gearmd door een parkje schrijden en babbelen over de literatuur. Praten over het populierenhouten radertje dat werd gebruikt om het gedenkglas voor Anna van Hannover te graveren, en stilaan afkoersen op de kwestie: moetda kosten? Het programma speelt altijd met de spanning tussen hoog en laag, het verhaal en het geld.

Toch werkt in coronatijd misschien een andere troef van het programma mee, de magie van de vondst. De hoop, dat ergens in onze huizen, waarvan we inmiddels elk hoekje kunnen dromen, misschien wel hier thuis, verscholen op zolder of onder een matras, in vredesnaam nog één verrassing wacht.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden