'Ik ben een sprokkelaar, een raaf'

Turkey Now is een groot festival met muziek, beeld en debat. Over Turken die niet herkenbaar zijn als Turken maakte de Rotterdamse fotograaf Otto Snoek (43) de tentoonstelling nl.de.tr, Turkish connections....

Door Bob Witman

Is het vandaag een echte Otto Snoekdag?

‘Zeker niet! Een Otto Snoek-dag is een zonnige dag, liefst in het weekeinde. Een dag dat mensen de straat op gaan. Ideaal gesproken is het een dag dat er een evenement of voetbalwedstrijd plaatsvindt in Rotterdam, dat veel volk trekt. Dan zie je verrassende combinaties van mensen op straat. ’

En wat doet u dan?

‘Ik ga erop uit met mijn camera. Ik fotografeer mensen, willekeurig, naar wat mij boeit. Ik probeer mezelf te laten verassen. Niet te veel te prepareren, dat is niet mijn stijl. Ik geloof dat je de oorspronkelijke verbazing van de fotograaf terug kunt zien op een foto. Ik ben een sprokkelaar, een raaf, ik pik opmerkelijke mensen en opmerkelijke momenten eruit.’

Hoe noemt u uzelf?

‘Ik word straatfotograaf genoemd. Documentaire fotografie is ook wel een begrip dat mij past. Ik ben in ieder geval niet iemand die concepten in een studio verzint. De werkelijkheid is veel gekker dan je het kunt bedenken. Ik werk voor Trouw en opiniebladen, maar ik loop ook met duizend eigen projecten tegelijk in mijn hoofd rond. De meeste gaan overigens niet door.’

De Turken zijn een project?

‘Rotterdam is mijn stad. Ik ben opgegroeid in een Turkenbuurt. Ik kan me niets anders voorstellen. Rotterdam is de grootste melting pot van Nederland, dat zit diep verankerd in mijn werk. Je ziet die clash van culturen terug in mijn foto’s. Als ik door mijn negatieven loop, kijk ik altijd de mensen in de ogen. Ik merkte steeds vaker dat je niet langer iemands afkomst kunt lezen in zijn uiterlijk. Dat transculturalisme vond ik een idee voor een serie. Mensen met andere cultuurachtergronden, waar dat nauwelijks meer is te merken.¿

Wat heeft u gefotografeerd?

‘Ik heb hier een jaar aan gewerkt, met steun van de stichting Kosmopolis Rotterdam die het idee heeft omarmd. Zij hebben voor mij contact gelegd met dertien Turken in Rotterdam, Ruhrcity en Turkije. Ik heb ze in hun omgeving gefotografeerd. En daarbij beelden gezocht die met hun leven te hebben te maken. Soms intuïtief, soms uit mijn archief, soms speciaal gemaakt. Het zijn series rondom persoonlijkheden. Wat die mensen gemeen hebben, is dat ze wereldburgers zijn. Ze zijn nauwelijks bezig met tradities, nauwelijks met waar ze vandaan komen, ze hebben een open geest.¿

Een goede ontwikkeling?

‘Iedereen wordt een beetje moe van dat multiculti gedoe. Ik ook. Maar we moeten nog even. Het duurt nog wel twintig jaar voor het helemaal weg is. Dit project is een poging om de transitie vast te leggen.’

Het klinkt politiek correct?

‘Het is bijna een goed nieuwsshow. Kranten vinden dat meestal niet interessant. Maar het is beeld hè, en beeld is gelukkig wat minder gevoelig voor het begrip politiek correct dan tekst. Dat hele verhaal over de stad is ook niet zo ingewikkeld. Ik ben hier, ik ga niet weg. Zij gaan ook nergens heen. Het gaat hartstikke goed in Rotterdam. Meestal.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden