tv-recensieemma curvers

Ik ben een slecht mens, want ik wil dat de meisjes uit Au pairs jankend terugkeren

‘Het zal wel glamourous zijn daar’, zegt Gohar (22). ‘Champagne shower!’, roepen haar hese vriendinnen, die naar Schiphol zijn gekomen om de Tilburgse student uit te zwaaien. Gohar gaat in het nieuwe BNNVara-programma Au pairs naar Los Angeles, net als Leah, Lily en Sharel. Om au pair te worden dus, al lijkt dat niet voor alle deelnemers de voornaamste reden om te gaan.

‘Mijn droom is om achtergronddanseres te worden van Beyoncé’, zegt Lily (19) uit Vleuten. ‘Ik zie heel veel glamour voor me, heel veel feestjes, maar ik heb toch ook wel zin in die kids.’ Ah, toch ook wel.

Gohar komt in de eerste aflevering bij de familie Young terecht, een gezin met vier kinderen en twee honden. Als ze de molentjes en klompjes heeft uitgedeeld, komt de werkelijkheid als een klap: huize Young is een zooi. De Youngs volgen graag strikt het woord van God. Dat woord zegt kennelijk niets over opruimen en afwassen.

Gohar in Au pairs.

Wacht even, er was Gohar toch glamour beloofd? Even kijken. Ja hoor, in de castingoproep van BNNVara van vorig jaar maart: ‘Wij zijn op zoek naar meiden tussen de 18 en 23 jaar die poepluiers vouwen alsof het origami is, drammerige peuters omtoveren tot voorbeeldige engeltjes, maar ook weleens willen proeven van een glamourous lifestyle.’ Er zat een filmpje bij, met wat peuters erin, palmbomen en mooie meiden die op een jacht de champagne ontkurken.

In de oproep voor de Amerikaanse gezinnen is trouwens niet specifiek naar glamoureuze huishoudens gezocht. De televisie-au pair wordt daar aangeprezen als ‘een soort mix van een uitwisselingsstudent en gratis kinderopvang! De au pair helpt met alles, van de boodschappen, schoonmaken, koken en natuurlijk kinderopvang.’ Dat takenpakket had Gohar even gemist: ‘Misschien krijg ik wel als opdracht dat ik moet opruimen. Dat zou wel vermoeiend zijn.’

Dat wordt dus een catastrofe bij de familie Young voor die sympathieke Gohar. Harde levenslessen zijn natuurlijk deel van het coming-of-ageverhaal van Au pairs: er moeten wat dromen uitkomen en wat dromen sneuvelen. De clash met het gastgezin zorgt met wat geluk voor een leerzame kettingbotsing van normen en waarden (denk Puberruil).

Toch kijk ik ook met een spatje schuldgevoel naar dit soort programma’s. Makers van reality-tv zoeken naar een balans, tussen de belangen van de deelnemers en die van het programma. Als kijker voel ik die zoektocht ook: ik wil niet het gevoel krijgen dat de deelnemers in een hinderlaag lopen, maar ik wil wel smakelijk drama. Het is nog afwachten hoe dat uitpakt in Au pairs. Dromen die uitkomen zijn mooi, maar huilt er al iemand? 

Huilende meisjes zijn tenslotte een pijler van reality-tv. Mike Fleiss, producer van het Amerikaanse realityprogramma The Bachelor, heeft ooit gezegd: ‘Het is erg leuk om meisjes te zien huilen. Onderschat daar nooit de waarde van.’

Waar, en een tikje wreed. De derde deelnemer, Sharel (19), speelt met het idee om modellenwerk te doen in LA. Iets zegt mij dat dat niet gaat lukken, maar ik ga volgende week wel kijken. Ik ben nu eenmaal een slecht mens. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden