FilmrecensieA White, White Day

IJslands drama A White, White Day neemt diepe duik in het irrationele ★★★★☆

Ída Mekkín Hlynsdóttir op de arm van Ingvar Sigurdsson in A White, White Day.

Shot voor shot tuimelt het rotsblok langs de klif, en van de klif naar de zeebodem. Zo moet het ook zijn gegaan met de auto van Ingimundurs vrouw, toen ze op een mistige, witter dan witte dag de controle over het stuur verloor. In de openingsscène van het IJslandse drama A White, White Day rijdt de camera onheilspellend kalm achter de auto aan, tot het voertuig op de verkeerde weghelft belandt en door de vangrail schiet. Vervolgens blijft schrijver en regisseur Hlynur Palmason bij de rand van het ravijn, tot de winterstilte is teruggekeerd en alleen het gat in de vangrail van de tragedie getuigt.

Het is Ingimundur (een voortreffelijke Ingvar Sigurdsson) die in een latere scène, zo’n twee jaar na het ongeluk, het rotsblok naar beneden gooit. Ongetwijfeld zal hij daarbij aan zijn vrouw denken, maar A White, White Day (Hvítur, hvítur dagur) is niet het soort film dat dergelijke gedachten en emoties op een presenteerblaadje legt. Palmason (Winter Brothers) haakt eerder vast aan het oppervlak van de mensen, de dingen en de landschappen, om de toeschouwer zelf op ontdekkingstocht te sturen. Via de akelig onpersoonlijke beelden van surveillance-camera’s, bijvoorbeeld. Met een minutenlange collage van blikken op Ingimundurs huis, steeds vanuit hetzelfde perspectief gefilmd terwijl de dagen verstrijken en de weersomstandigheden veranderen. Of met een extreme close-up van Ingimundurs vingernagel, waaronder langzaam het bloed opwelt na een misslag met de hamer.

Dat bloed suggereert geraffineerd de razernij die in de man opborrelt maar constant door hem wordt ingedamd. Ingimundur, een gepensioneerde politieagent met een ruig voorkomen, probeert zich staande te houden door het huis op te knappen en op pad te gaan met zijn 8-jarige kleindochter en oogappel Salka (debutant Ída Mekkín Hlynsdóttir, ook ontzettend goed). De broze balans verbrokkelt wanneer Ingimundur in de spullen van zijn vrouw sporen van een affaire denkt te ontdekken. Zijn gedrag wordt almaar onvoorspelbaarder, van het roofdierachtige gesluip rondom de vermeende minnaar (Hilmir Snær Guðnason) tot de lugubere verhaaltjes-voor-het-slapengaan waarmee hij Salka de stuipen op het lijf jaagt. 

Weerbarstigheid, paniek en onderdrukte woede gaan indrukwekkend samen in het spel van acteur Sigurdsson, terwijl de intieme duetten met Hlynsdóttir een warm licht op Ingimundur blijven werpen. En terwijl de ex-agent steeds dichter de waanzin nadert, houdt cineast Palmason vast aan zijn precieze, onderkoelde vertelstijl. Dat is wat het langzaam van rouwdrama in wraakthriller veranderende A White, White Day zo krachtig maakt:  hoe de film een diepe duik neemt in het irrationele van de mens, zonder zelf ook maar een moment zijn evenwicht te verliezen.

A White, White Day

Drama

★★★★☆

Regie Hlynur Palmason

Met Ingvar Sigurdsson, Ída Mekkín Hlynsdóttir, Hilmir Snær Guðnason, Björn Ingi Hilmarsson, Elma Stefania Agustsdottir, Haraldur Stefansson, Sara Dögg Ásgeirsdóttir, Laufey Elíasdóttir.

109 min., in 29 zalen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden