'Iets goeds uit iets slechts, dat kan!'

Met The Idol maakt de Palestijnse Nederlander Hany Abu-Assad zijn eerste - soort van - feelgoodfilm. Over de winnaar van Arab Idol.

Kais Attalah die de jonge Mohammed Assaf speelt in de film The Idol.

Hany Abu-Assad regisseerde dan wel een film over de winnaar van Arab Idol: de Palestijnse superster Mohammed 'asaroukh' (de raket) Assaf. Maar dat maakt de 54-jarige Palestijns-Nederlandse cineast nog geen liefhebber van talentenshows. 'Ik vind ze verwerpelijk', zegt Abu-Assad, die deze week te gast is op het International Film Festival Rotterdam, waar zijn film The Idol in voorpremière gaat. 'Die jongelui worden in shows gezet en eigenlijk komt het dan nooit meer goed met ze, toch? Maar Assaf zijn verhaal is zó geweldig. Mijn zus vertelde me over hem: hoe hij ontsnapte, geen kaartje had, over muren sprong... Ik dacht: wát?'

Als doctor in de muziek, schatte de naar Arab Idol kijkende zus van Abu-Assad deze kandidaat meteen op waarde. 'Ze zei tegen me: zo'n stem als die van hem tref je hooguit eens in de vijftig jaar aan. Hij kan heel hoog en heel laag zingen.'

Assaf, opgegroeid in een vluchtelingenkamp in de Gazastrook, wist pas na veel omzwervingen het hotel te Caïro binnen te klimmen waar de audities voor Arab Idol plaatshadden. Hij had geen kaartje, maar een jongen in de rij die hem hoorde inzingen, stond subiet zijn ticket af. En na de gewonnen finale in 2012 dansten honderdduizenden Palestijnen op pleinen. Zo ook Hany Abu-Assad zelf, in Nazaret.

'Iets goeds dat voortkomt uit iets slechts, dat kan!', zegt de filmer, met gulle lach. 'Dat gegeven intrigeerde me.'

Filmmaker Hany Abu-Assad

Mengen van genres

Het is zijn eerste soort van feelgood-film. Zeker niet álles in The Idol is vrolijk: er werd gefilmd op locatie, delen van het decor - Gaza - tonen de destructie van Israëlische militairen. Soms is zijn film zoet, soms ook ineens hard. 'Dat mengen van genres doe ik graag. Je moet als kijker niet zeker weten of je nu naar een komedie of een tragedie kijkt. The Idol is een sprookje, maar ik laat de werkelijkheid toe. Gaza blijft gewoon Gaza.'

Abu-Aassad werd tweemaal voor een Oscar genomineerd. Eerst in 2006 (met de huidige IFFR-directeur Bero Beyer als producent) voor het controversiële Paradise Now, over de laatste dag van een zelfmoordaanslagpleger. En in 2014 nogmaals voor zijn grimmige thriller Omar, over een jonge Palestijn die onder druk wordt gezet om te collaboreren met de Israëlische inlichtingendienst.

Hij filmde al vaker op de Westoever, maar niet eerder in de Gazastrook. 'De Israëlische autoriteit maakte het ons lastig: ze wilde ons niet binnenlaten, of steeds maar één of twee dagen. Maar eenmaal binnen was ik ontroerd over de gastvrijheid.'

Honger naar vreugde

Hij hoefde zelf niet in gesprek met het Hamas-bestuur, wel was er vooraf om toestemming gevraagd om te filmen. 'In principe zijn ze tegen uitingen zoals zingen, maar het mocht.'

Voor het eerste deel van de biografische film, waarin Assaf en diens eveneens muzikale zusje opgroeien, castte hij amateur-kinderacteurs uit Gaza. 'Die kinderen hebben twee oorlogen meegemaakt, dat kun je niet acteren, dat zíé je aan ze. Ze hebben in enorme angst geleefd, waardoor ze nu een enorme honger hebben naar vreugde.'

De regisseur, die in 1980 naar Nederland kwam om vliegtuigtechniek te studeren, pendelt tegenwoordig tussen Nazaret en Los Angeles, waar hij voor een filmstudio aan een filmproject schrijft. Alhoewel hij de Palestijnen tweemaal vertegenwoordigde bij de Oscars, wil hij zichzelf niet vergelijken met Idol-winnaar Assaf.

Abu-Assad, breed lachend: 'Een filmer is minder dan een zanger! Toen André Hazes stierf, liep de Arena vol. Fons Rademakers won een Oscar, maar zijn begrafenis was klein. Hazes had een geweldige stem trouwens. Maar film is toch, hoe noem je dat: elitekunst!'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden