INTERVIEW

'Iemand anders had nooit aan een vrouwelijke regisseur gedacht'

Regisseur Nicole van Kilsdonk wilde een film maken over mannen en vriendschappen. Dat resulteerde in het boek en de film Ventoux.

Martijn Lakemeier als de jonge Peter in de film Ventoux, tijdens de beklimming van de Mont Ventoux. Beeld
Martijn Lakemeier als de jonge Peter in de film Ventoux, tijdens de beklimming van de Mont Ventoux.Beeld

Het was tijdens de opnamen van Zadelpijn, een film over zeven fietsende vrouwen, dat Nicole van Kilsdonk (49) op het idee kwam een film over een fietsende mannenvriendengroep te maken.

'Ik heb een vriend die eens per jaar met een vriendenclubje een paar dagen op fietsvakantie gaat. Bij terugkomst vroeg ik hoe het ging met een vriend van hem, die net was gescheiden. Hij antwoordde: 'O, daar hebben we het eigenlijk niet over gehad.' Als vrouw kun je je dat niet voorstellen. Dat vond ik een grappig verschil tussen mannen- en vrouwenvriendschappen. Terwijl een mannenvriendschap daardoor niet oppervlakkiger is. Dat is minstens zo vriendschappelijk, zo niet vriendschappelijker.

'Dat gegeven wilde ik vangen in een film. Daarnaast kwam het idee voort uit mijn liefde voor fietsen. Ik wilde dat het zich zou afspelen rondom de Mont Ventoux, ik ben in die omgeving vaak op vakantie geweest en ben zelf de Ventoux ook opgefietst.'

Hollandaise à Paris

Ze verdween op haar 17de naar Frankrijk om de sensatie van de Franse cinema te worden. Nu is actrice Maruschka Detmers voor het eerst in een Nederlandse film te zien: Ventoux.

In hoeverre had u het verhaal al uitgedacht toen u Bert Wagendorp voor het scenario benaderde?

'Meer dan de Ventoux en een fietsende vriendengroep had ik niet en ik kwam er ook niet uit. Alle scenarioschrijvers die de producent en ik spraken, zagen er geen onderwerp in.

'Op een gegeven moment zei de producent: 'Volgens mij moeten we Bert Wagendorp vragen.' Dat was een gouden zet. Bert is de personages gaan bedenken en van daaruit het verhaal. Op basis van die synopsis heb ik de eerste versie van het scenario geschreven. Dat heeft Bert weer herschreven en zo ging dat scenario heen en weer.

'Ondertussen werd Berts voorstudie zo uitgebreid dat uitgeverij Atlas Contact er een boek in zag.'

Het was een tijdje onzeker of de film er nog zou komen. Als het boek niet zo'n succes was geworden, zou er dan ook een film zijn geweest?

'Het boek heeft absoluut geholpen, Ventoux was ineens een merk. Het succes van het boek leidde er ook toe dat we nieuwe energie in de film wilden stoppen en weer geloof kregen in het onderwerp. Ik denk dat de film er anders ook was gekomen - ik had het onderwerp niet zomaar laten vallen - maar het boek heeft wel het laatste zetje gegeven.

'Het is ook niet letterlijk een verfilming van het boek. Qua toon is het erg vergelijkbaar - Bert herkent zich er ook in - maar er zijn ook elementen die er niet in zitten.'

Nicole van Kilsdonk Beeld Madelon Meester
Nicole van KilsdonkBeeld Madelon Meester

In het boek is David een Surinamer, in de film een Belg. Jullie konden geen geschikte Surinamer vinden?

'Dat zullen ongetwijfeld meer mensen denken, maar toen we aan de tekentafel zaten met de eerste schets van die mannen, was David alleen beschreven als buitenlander. De producent en ik dachten meteen aan een Belg, omdat Belgen natuurlijk veel met fietsen hebben. We zeiden: dat moet Wim Opbrouck zijn. Hij is een beetje te dik en een supergoede acteur. Wilfried de Jong, die André speelt, en Wim kennen elkaar ook. Het voelde heel kloppend. Toen het boek uitkwam en ik het weer ging lezen, dacht ik: o ja, hij is een Surinamer. In de eerste synopsis was Davids nationaliteit nog niet beschreven, in een latere versie stond dat David in 1975 met de onafhankelijkheid naar Nederland was gekomen. Maar toen hadden wij Wim Opbrouck al in ons hoofd.'

Hoe is het om als vrouw een film te maken over een mannenvriendschap?

'Ik ben daar eigenlijk niet zo mee bezig geweest. Wellicht dat een mannelijke regisseur zich op andere dingen zou hebben gefocust. Die gaat, denk ik, anders om met humor en sentimenten. In de film worden er best wat opmerkingen gemaakt als: 'Is je pik nog gezond?' Maar door de manier waarop de acteurs spelen en ik heb geregisseerd, ervaar je dit toch niet als plat. Het is meer: zo praten ze met elkaar. Als een man deze film had geregisseerd, waren sommige grappen misschien wat verdergegaan en waren andere onderwerpen ondergesneeuwd.

'Wat ik achteraf wel heb gedacht: ik ben blij dat ik deze film zelf heb geïnitieerd. Als het idee was ontstaan door Bert of iemand anders, hadden ze waarschijnlijk nooit aan een vrouwelijke regisseur gedacht en waren ze niet bij mij uitgekomen.'

Waar blijft blockbuster over wielrennen?

Hoe populair wielrennen vandaag de dag ook is, in de speelfilm is de sport nagenoeg afwezig. Hoe komt dat? vraagt Volkskrant-redacteur Bart Koetsenruijter zich af.

De helaasheid der dingen (2009, Felix van Groeningen). Beeld .
De helaasheid der dingen (2009, Felix van Groeningen).Beeld .
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden