Iedere tv-babe noemt zich schrijver

Vrij Nederland lijkt de laatste weken patent te nemen op het vieren van de jubilea van eigen medewerkers. Onlangs 50 jaar Piet Grijs, vorige week 40 jaar Peter van Straaten, deze week ‘meer dan dertig jaar’ Bert Nienhuis, de huisfotograaf aan wie een overzichtstentoonstelling is gewijd....

Patent heeft het blad ook op het uitgebreid (en leesbaar) portretteren van schrijvers en uitgevers, bij voorkeur ouder dan zestig. Deze week Cees Nooteboom. Het begrip ‘schrijver’ is inflatoir geworden, constateert VN, nu ‘iedere tv-babe of cursiefjesscribent’ zich zo noemt. Gevolg: wie op tv niet lollig doet of gestoord is, kan het vergeten. Zo was de internationaal gevierde Nooteboom niet welkom bij Pauw & Witteman toen zijn nieuwe roman Rode regen vorig jaar verscheen, iets wat hij ruimschoots compenseert met optredens elders in Europa.

In Revu een opmerkelijk verhaal, vooral omdat het voor publicatie door de rechter reeds ‘onrechtmatig’ werd genoemd (maar toen was het blad al gedrukt). Commissaris John Olierook dus, tegen wie een onderzoek loopt rond een vastgoedtransactie. Revu heeft het dossier, maar laat de zaak uit de handen vallen door net iets te gretige beschuldigingen van corruptie en smeergeld in de kop en enkele bijwoorden.

In HP/De Tijd fileert Ron Kaal het fenomeen van de briefwisseling, dat zich manifesteert op opiniepagina’s van kranten. Hij heeft er geen goed woord voor over. Gerrit Komrij en Hafid Bouazza in de NRC: Ðe ene verbale krul lokt de andere uit; de ene ijdelheid werd gepareerd door de andere koketterie’. Naema Tahir versus Andreas Kinneging in de Volkskrant: ‘Aan open deuren geen gebrek’. De gebroeders Meester: ‘Snip en Snap die een boek hebben gelezen’.

Nieuws wordt in toenemende mate opgediend als amusement, en daarin lijken kranten steeds meer op televisie, aldus Kaal: ‘De lezer moet zich bij voorkeur met een van de partijen kunnen identificeren. Kiest u voor Kluveld of Cuperus? Tahir of Kinneging? Gelooft u Van den Brink of Zeeman?’

Aldus de analyse, opgediend te midden van bloedserieuze kwesties als ‘Het nieuwe relaxen’ en ‘De 25 beste visrestaurants’.

Dicht tegen het amusement leunt de servicejournalistiek, een genre waarin Elsevier kampioen is. Deze week biedt het hoofdverhaal een handleiding ‘Bouw uw droomhuis’: ‘Koop een kavel en ga aan de slag. Bijna alles kan!’

De Groene vraagt aan fotograaf Erwin Olaf of hij niet bang is voor het ‘Larry Clark-effect’: ‘Hitsige fotograaf van middelbare leeftijd portretteert halfnaakte tieners’. Geen zorgen: ‘Ik val niet eens op zestienjarigen. Er moet toch flink wat haar boven die piemel zitten, wil ik eraan beginnen’.

Juist ja. Voor de serieuzere informatie hebben we toch maar mooi de weekbladen.

Jean-Pierre Geelen

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden