Ideale vertolker van de bijrol

Tot de grootheden van het toneel heeft Piet Hendriks nooit behoord. Toch maakte hij zich geliefd met een lange reeks van bijrollen....

EEN ONBAATZUCHTIGE aangever. Een beminnelijk edelfigurant. Acteur Piet Hendriks, die donderdag op 81-jarige leeftijd in Zwolle overleed, heeft gedurende zijn lange verblijf in de marges van het Nederlands toneel een reputatie verworven als de ideale vertolker van de bijrol.

Hierin figureerde hij als de verklede burger. Als de klagende patiënt in de wachtkamer van Zeg 'ns AAA, als de brave diender in verschillende kinderseries, als de onfortuinlijke uitvinder in Ja Zuster, Nee Zuster, of - gewoon - als Piet in Sesamstraat.

En Piet Hendriks vond het best. Nooit gaf hij uiting aan het verlangen naar meer buitenissigheid, of naar grotere rollen. Zijn credo: 'Een klein rolletje? Geef maar aan mij.' Of hij voor de zoveelste keer moest komen opdraven als lakei of postbeambte, Hendriks stelde zijn opdrachtgever zelden teleur. 'En vaak pik ik ter plekke nog een soldaat en een ober mee.'

Voor Hendriks - kind van de crisistijd in de jaren dertig - was acteren een vorm van escapisme. 'Je kon iemand zijn die je nooit zou worden. Een fabrieksdirecteur bijvoorbeeld. In die fantasie voelde je je groot. Het ruimde op van binnen.' Via het amateurtoneel stoomde hij door als tv-acteur. Tot de grootheden zou hij nooit behoren, maar met de ongeveer 14 -honderd typetjes die hij in de loop der jaren neerzette, verwierf hij een zekere bekendheid.

Eén keer slechts vormde hij het middelpunt van een grote productie: als Otto Atsma in de dertiendelige televisieserie De Wolvenman (1974). De belangstelling die hij hiermee oogstte, ging meer uit naar het feit dat hij een hoofdrol vertolkte dan naar de manier waarop hij dat deed.

Maar als ingenieur in Ja Zuster, Nee Zuster beleefde hij toch zijn finest hour. Aan zijn tekstuele inbreng of zijn bijdragen aan de liedjes heeft het niet gelegen. Maar met de ontploffingen die hij met zijn nijver gezwoeg in het souterrain van pension Klivia veroorzaakte, maakte hij zich alom geliefd. Vooral bij de oudere kijkers overigens.

Hendriks schaarde Ja Zuster, Nee Zuster dan ook bij de 'kinderprogramma's voor ouderen'. En dat was niet complimenteus bedoeld. Niettemin opteerde hij - als enig lid van de oorspronkelijke cast - voor zijn oude rol toen in de jaren negentig een remake van de populaire serie werd overwogen. Het is er niet van gekomen. Hendriks heeft nog éénmaal een soort lookalike van de ingenieur neergezet: als doe-het-zelver in een reclamefilmpje.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.