Komedie

I Love You Phillip Morris

Onorthodoxe comedy overtuigt maar nauwelijks

Dit is echt gebeurd. Echt. Met die inleidende tekst opent het inderdaad behoorlijk onwaarschijnlijke levensverhaal van de Amerikaan Steven Russel (Jim Carrey). Die is geadopteerd, getrouwd, brave vader, collegiale politieagent, organist in de kerk, en heimelijk homoseksueel. Tot een verkeersongeluk hem doet besluiten zijn leven om te gooien, voor het te laat is. 'Ik word een flikker!' schreeuwt Russel, terwijl hij op een brancard wordt afgevoerd.


De makers van I Love You Phillip Morris baseerden hun film op het leven van de homoseksuele meesteroplichter Russel, die in Texas momenteel een straf van 144 jaar uitzit. De man, gezegend met een uitzonderlijk hoog IQ, gaf zich even makkelijk uit voor agent, advocaat als rechter, en wist opmerkelijk vaak op uiterst inventieve wijze aan de autoriteiten te ontsnappen.



In de film financiert Russel zijn nieuwe leven als vrijgemaakte homo - in Miami paraderend naast een mooi en duur vriendje - met allerlei soorten fraude. Tot hij tegen de lamp loopt en in de gevangenis belandt. Zo erg is dat niet, want daar ontmoet hij de liefde van zijn leven: de naïeve Phillip Morris (Ewan McGregor).

Met een dwangmatige oplichter en diens homoseksuele liefdesperikelen als onderwerp, wijkt I Love You Phillip Morris sterk af van de doorsnee Hollywood-comedy, en zeker het eerste half uur treffen tal van de (vaak wat flauwe) grappen doel.



In Amerika is de film door enkele recensenten onthaald als een 'dappere film', omdat homo's hier nu eens niet heel politiek correct als doodnormale mensen worden geportretteerd. Dat zal in puriteinse Hollywood ongetwijfeld opgaan, maar hier, in het land van Geer en Goor, treedt gaandeweg toch een zekere vermoeidheid op bij alle afzuiggrapjes en wolken die de vorm aannemen van penissen.



Problematisch wordt het pas echt wanneer het debuterend regisseursteam Ficarra/Requa verlangt dat de kijker ook meevoelt met de personages. Carrey, die met rollen in films als Man on the Moon en Eternal Sunshine of the Spotless Mind bewees een uitstekend acteur te zijn, zolang iemand maar een rem op zijn mimiek zet, schiet hier continu door in zijn standaard overdrive-stand. Wat Phillip Morris in Russel ziet, en waarom al die anderen hem zo makkelijk geloven, wordt zo geen moment aannemelijk gemaakt.



Van chemie tussen de feminiene McGregor en de geëxalteerde Carrey is ook al nauwelijks sprake. Hun gedeelde liefdesscènes ogen als een technisch knappe oefening in hoger homoseksueel acteren, maar worden nooit meer dan dat: een oefening.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.