Hunger Games is onverschillig maar lekker cynisch

In The Hunger Games: Mocking- jay 2 gaat Katniss Everdeen eindelijk op weg naar het Capitool om er de boosaardige heerser Snow te verslaan. Wie van deze zin niets begrijpt, kan beter afhaken.

null Beeld .
Beeld .

Voor hen is dit tweede deel van de finale ook niet bedoeld: nergens wordt de moeite genomen personages of begrippen te verduidelijken. Voor al die anderen komt dit allerlaatste deel van de duistere tienerserie rondom revolutie, machtsmisbruik en manipulatie wat langzaam op stoom. Het is allemaal wat saaiig, totdat rebellenleider Katniss en haar vrienden door een prachtig verwoeste stad trekken, waar tussen de grijze blokken af en toe iets te zien is van de extravagantie van het wankelende regime.

Een oorlogsfilm light is het dan, waarin mensen worden opgeblazen of verslonden zonder dat bloed vloeit. Zo doe je dat, als je wilt dat ook jonge tieners in de VS naar de film mogen, maar hypocriet voelt het wel. Toch: het gevaar dient zich immer spectaculair aan en de regie van Francis Lawrence is effectief als het op spanning aankomt. Emotioneel laat de film onverschillig, maar de dwarse blockbusterreeks knoopt de politieke thema's lekker cynisch aaneen.

The Hunger Games - Mockingjay 2 3D Regie: Francis Lawrence. Met Jennifer Lawrence, Josh Hutcherson, Liam Hemsworth. 137 min., in 156 zalen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden