Hugo Borst: ‘Er is te veel onderdanigheid op de televisie’

De sportcommentator, journalist, columnist en De Wereld Draait Door-tafelheer Hugo Borst (45) gaat voor de VPRO voor de tweede keer op zoek naar de gevoelige plekken bij vaders en zonen.

Ben je in vergelijking met de vorige reeks vooruit gegaan?
‘Nee. Het was al heel goed. En het is nu weer goed. In zijn genre is het gewoon steengoed. Ik kan niet anders zeggen.’

Was het moeilijker of juist makkelijker om mensen voor de tweede reeks te krijgen?
‘Moeilijker. Er zijn er niet zo veel meer. En soms is het ook lastig om mensen te krijgen, omdat de een wel wil en de ander pertinent niet. Dat was onder anderen bij Conny Mus en zijn zoon. Zij zijn gebrouilleerd en dat vindt Conny heel erg. Dus hij wilde heel graag. Maar zijn zoon wil niks met hem te maken hebben. Kelly (die vroeger als Ferry van der Veer door het leven ging) had ik ook graag gehad. Haar vader wilde heel graag. Maar zij niet. Jammer hoor. Daarom discussiëren we er nu ook over. We willen, als we doorgaan, ook de relaties tussen moeder en zoon of moeder en dochter doen. Ik zou bijvoorbeeld dolgraag Anouk en haar moeder willen interviewen over hun verstoorde relatie.’

Welk moment van de komende serie vind jij tot nu toe het ontroerendst?
‘Dat is het moment dat cabaretier Hans Dorrestijn het niet meer houdt en brullend de garage uitloopt waar hij destijds zijn 16-jarige zoon voor het laatst zag. Hans was op dat moment depressief, en de kinderen verdedigden de van hem gescheiden moeder, en dan wordt het hem allemaal te veel. Hij stuurt zijn twee kinderen de deur uit. Daarna is hij een jaar lang gebrouilleerd met ze geweest.

‘Ook het moment dat ik met de vader van acteur Cees Geel bij de plek sta waar zijn zoontje in het water is gevallen, vond ik heel aangrijpend. Je zag gewoon dat hij vijftig jaar na dato nog altijd leed onder de dood van dat jongetje. Cees is op advies van de dokter op de wereld gezet om het verdriet van zijn ouders te doen vergeten, anders was hij er niet geweest, dat is heel bizar. Maar ook heel mooi om te zien hoe lief Cees is met zijn vader. Ik vind het heel ontroerend als mensen lief zijn voor elkaar.’

Er wordt nogal eens verwonderd gereageerd dat de schreeuwlelijk Hugo Borst ook zo’n gevoelige, inlevende man kan zijn. Hoe duid jij je ietwat schizofrene karakterstructuur?
‘Ik merk ook dat iedereen zich erover verwondert dat die twee uitersten in één mens verenigd zijn, maar ik zou mezelf niet schizofreen willen noemen, omdat ik aan de ene kant iemand troost en aan de andere kant iemand verrot scheld. Soms is het, in de voetbalwereld dan, nodig om mensen die tegen je jokken eens een grote bek te geven. Ze zijn dat niet gewend, maar ik heb weinig ontzag voor autoriteit, dus mij gaat het erg makkelijk af om mensen die bullshit verkopen, keihard aan te pakken.’

Toch noemde de oud-voetballer Ruud Gullit je een bange poeperd. Je zou in de nabijheid van bondscoach Marco van Basten opeens niet meer kritisch over hem durven te zijn...
‘Als ik iets niet ben, is het een bange poeperd. Dat is de meest belachelijke kwalificatie die mij ooit is opgeplakt. Ik vind het prima dat hij dat zegt, maar ik zou mezelf in het leven ‘moedig genoeg’ willen noemen.’

Toch heb jij best last van angsten gehad en neem je nog steeds elke dag een halfje seroxat...
‘Ja. Dat heeft te maken met angststoornissen in het verleden. Die werkten belemmerend voor me. Mijn psychiater heeft mij toen aangeraden om dit gewoon de rest van mijn leven te blijven gebruiken en dat doe ik.’

Als je last hebt van angsten, hoe komt het dan dat je toch niet bang bent?
‘Ehm... ja, dat is een goeie vraag. Ik vind angsten gewoon een heel slechte raadgever. Uit angst komt niets positiefs voort. Dus ik zet me eroverheen. Ik vind dat ik mezelf moet vermannen.’

Niet lang geleden zei je: ‘Ik moet ervoor waken dat ik niet te mild word. Die dreiging ligt op de loer omdat ik nogal goed in mijn vel zit de laatste tijd.’ Moet jij je werk als commentator staken als je chronisch gelukkig zou zijn?
‘Ik ben een heel stemmingsgevoelig iemand. Afgelopen zondagavond was ik bijvoorbeeld tijdens Studio Voetbal heel moe en het niet eens met Youri Mulder en dan merk ik dat mijn toon wel snibbiger en nijdiger wordt.

‘Ik ben een buienmens. Maar stel dat ik dat niet meer zou zijn en mezelf milder zou verwoorden, dan vind ik mezelf niet gelijk slechter. Ik vind alleen dat er te veel onderdanigheid is op televisie, waardoor je hele vlakke tv krijgt. Heel veel mensen zeggen niet wat ze denken. Maar als je oprecht boos bent, mag je je laten gaan.’

Heeft jouw afkeer van autoriteit en sociale wenselijkheid eigenlijk een explosieve vader-zoonrelatie opgeleverd?
‘Ik heb heel veel ruzies in het leven, maar juist niet met mijn vader. Die is zo ontzettende lief, daar kun je gewoon geen ruzie mee krijgen.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden