Boeken De Boekenluisteraar

Hugo Blom heeft eindelijk het echte recensentengevoel

Hugo Blom leidt u door de wereld van het luisterboek. Deze week: Het bestverkochte boek ooit (met deze titel) van Sanne Blauw. 

Omslag van Het best verkochte boek ooit.

Wat me altijd zo geweldig leek aan het vak van literatuurrecensent, was de oneindige stroom boeken die zo je leven binnenrolt. Ze worden je van alle kanten opgestuurd, opgedrongen zelfs, wat mooi is kun je houden, en de rest geef je weg, of kun je in barre tijden nog als appeltje voor de dorst gebruiken. Kon. Want een boek is weinig meer waard. Na een verhuizing heb ik het grootste deel van mijn boeken weggegeven. Sans gêne en overigens ook sans peine.

Nu ben ik geen echte recensent, maar ik wil toch even klagen over het geringe aantal audiotitels dat mij gratis en voor niets bij de oren wordt gehouden. Het is misschien ook net iets lastiger, een audioboek opsturen. Net zoals ik de titels die ik heb beluisterd niet zomaar op een willekeurige verjaardag cadeau kan doen aan nietsvermoedende jarigen. ‘Ja, speciaal voor jou uitgezocht, ik ken het zelf niet, maar het leek me echt iets voor jou.’ Met fysieke recensie-exemplaren kan dat trouwens ook niet schaamteloos, want daar staat altijd een stempeltje met ‘recensie-exemplaar’ op het schutblad. Kijk voor de zekerheid meteen maar even in de boekenkast, je weet maar nooit. Het uitlenen van audioboeken is ook meteen een uitdaging. Althans, dat dacht ik, maar vanuit zowel Storytel als Audible als Bol/Kobo kunnen titels op allerlei manieren worden gedeeld. Aan het eind van dit jaar doen we een kleine prijsvraag en zal ik tien titels van mijn digitale boekenplank delen met de winnaar.

Gelukkig kreeg ik onlangs toch even het echte recensentengevoel toen de uitgever van De Correspondent mij benaderde, omdat hij een titel onder de aandacht wilde brengen. Het boek in kwestie draagt de mediabewuste naam Het bestverkochte boek ooit (met deze titel). Claim en disclaimer in een, knap gevonden. Het is geschreven en voorgelezen door journalist en econometrist Sanne Blauw. Het gaat over cijfers en dat is een goede reden om dit boek er even uit te pikken, want in de kolommen van Boeken gaat het zelden over cijfers. Maar er is een nog betere reden om dit boek te beluisteren. Op maandag 20 mei jl. werd namelijk de nieuwe definitie van de kilogram van kracht. Vanaf deze dag wordt de kilogram bepaald door de constante van Planck en niet langer zo: ‘Een kilogram is gelijk aan de massa van het internationale prototype van de kilogram, een cilinder van platina-iridium, bewaard in het Bureau International des Poids et Mesures (BIPM), te Sèvres, Parijs.’ In mijn ogen staat hier: een kilo = die ene kilo in de buurt van Parijs. Dit is waarschijnlijk de reden waarom het tussen mij en de natuurkunde nooit zo wilde vlotten.

In haar boek gaat Blauw uitgebreid in op de historie van onze hedendaagse cijferzucht, hoe het verzamelen van gegevens, het vaststellen van internationale standaarden en het maken van afspraken over wat een meter en een kilo is, er inmiddels toe geleid hebben dat we eerder geloof hechten aan cijfers dan aan letters. Wat heel onverstandig is. Luisteren maar, ik geef een 8 (acht).

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden