Review

Howler: lekkere, puntige rock-'n-roll om stoom bij af te blazen

Howler is een piepjonge gitaarband uit Minneapolis die zo te horen is opgegroeid met de rock-'n-roll bands waar hun stad in de jaren tachtig geschiedenis mee maakte.

Eenzelfde kont-tegen-de-krib houding als The Replacements en Hüsker Dü kom je ook bij dit vijftal tegen, dat zich muzikaal ook nog eens hoorbaar door The Strokes heeft laten inspireren.

Zanger Jordan Gatesmith klinkt soms zelfs alsof hij Julian Casablancas lijkt te imiteren, wat meteen toch het manco van dit debuutalbum aangeeft: het klinkt allemaal weinig origineel.
America Give Up is een stuk beter dan het recente Strokes-werk maar niet alle liedjes zijn nog even sterk als de uitschieter Back Of Your Neck. Niks aan de hand, de band moet gewoon nog een goede vorm vinden om de invloeden, waartussen ook jaren zestig Phil Spector producties en The Jesus And Marychain (luister naar Back To The Grave) opduiken, tot iets eigens te verwerken. Voorlopig is America Give Up een lekkere, puntige rock-'n-roll plaat om stoom bij af te blazen. (Gijsbert Kamer)

Ook gerecenseerd:

Glimpse, van Julien Dyne. 'Ondanks heerlijk meeslepende stukken en het expressieve volle karakter overtuigt Glimpse te weinig. Daarvoor is de plaat te weinig nadrukkelijk en mist het vette accenten waardoor de tracks nu te veel blijven hangen in een zekere herhaling.' (recensie door Sasja Kooistra)

Rangarang, verzamelalbum. 'Ons wordt een wonderlijke muzikale collectie voorgeschoteld, van arabische lounge-jazz, verdronken in vibrafoons en funky koper, tot licht psychedelische liederen, waarin toch ook altijd de orientaalse snik te horen is.' (recensie door Robert van Gijssel)

The Lion's Roar van First Aid Kit. 'Een mooie, evenwichtige, lieflijk klinkende liedjesplaat geworden, die vooral de aandacht vestigt op de fraaie zang van de zusjes. De stem van Johanna roept die van Neko Case in herinnering, en in harmonie met haar zusje doet ze ieder hart smelten.' (recensie door Gijsbert Kamer)

Let's Go Eat the Factory van Guided by Voices. 'En het klinkt meteen lekker vertrouwd. 21 liedjes in twee keer zoveel minuten. Pollard trekt lekker van leer in geestige getitelde nummers als The Unsinkable Fats Domino.' (recensie door Gijsbert Kamer)

null Beeld
null Beeld
null Beeld
null Beeld
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden