FilmrecensieHouse of Hummingbird

House of Hummingbird schetst een sterk tijdsbeeld van Zuid-Korea in de jaren negentig ★★★★☆

Debuterend regisseur Bora Kim getuigt van een zeldzaam filmtalent.

‘Als je het gevoel hebt dat je niets kunt, kijk dan naar je handen en beweeg je vingers een voor een’, luidt het advies aan de introverte scholiere Eun-hee (14). ‘Dan weet je dat je dát in elk geval kunt.’

De camera in het fraaie Zuid-Koreaanse coming-of-agedrama House of Hummingbird beweegt vervolgens naar haar handen, met bewegende vingers. Het is een bedrieglijk eenvoudige en juist daardoor betoverende scène: zo treffend in beeld gebracht dat je direct voelt wat Eun-hee waarschijnlijk op dit moment moet voelen. Lichte verwondering vanwege zoiets ontzettend eenvoudigs. Hoop, omdat zo’n bescheiden advies je verder kan helpen. Wanneer die handen verderop in de film nog eens terugkeren, is het effect zo mogelijk nog sterker.

Het is de zomer van 1994, hartje Seoul, en Eun-hee (precies gespeeld door Ji-hu Park) oogt verloren. Thuis is de situatie duidelijk onveilig, met een gewelddadige vader en broer en een geestelijk afwezige moeder. Haar vriendje gedraagt zich daarentegen weer zo overdreven liefdevol dat ze ook met hem een echte connectie mist. Met haar beste vriendin belandt ze in situaties – iets met winkeldiefstal – die haar broze gestel op dit moment in haar leven weinig goed doen. Alleen Young-ji, haar bedachtzame nieuwe bijleslerares Chinees, geeft haar de volwaardige aandacht, rust en sturing waar ze zo naar snakt.

House of Hummingbird is het veelbekroonde, ongekend zelfverzekerde debuut van de 38-jarige regisseur en scenarist Bora Kim, die het verhaal van Eun-hee losjes op haar eigen tienerjaren baseerde. Ze schetst een sterk tijdsbeeld, waarin het Zuid-Koreaanse voetbalelftal zich opmaakt voor het WK in de Verenigde Staten, de Noord-Koreaanse leider Kim Il-sung overlijdt en Eun-hee via haar pager berichtjes van haar vriendje ontvangt. Dit is tevens de zomer waarin de Seongsu-brug over de Han in Seoul instort, waarbij 32 mensen om het leven komen. De souplesse waarmee Kim uiteindelijk een nationaal trauma met haar ingetogen vertelling vervlecht, getuigt van zeldzaam filmtalent.

Sterk is vooral Kims zorgvuldige, onsentimentele stijl, vol lang aangehouden shots, waarmee ze haar personages met liefdevolle aandacht bekijkt. Zie Eun-hee trampolinespringen in de zon. Een eerste echte kus met haar vriendje – waarna beiden op de grond spugen, want bij nader inzien is het toch een beetje goor. Stiekem roken in een steegje tijdens een feestje met leeftijdsgenoten, waar terloops nieuwe vriendschappen worden gesloten. Haar nieuwverworven zelfverzekerdheid en vrijheid waarmee ze een meisje de liefde verklaart – een opwelling, maar misschien ook wel meer dan dat. Het zijn ragfijne scènes die in het grote geheel mooi op hun plek vallen.

House of Hummingbird getuigt met veel gevoel van een weerbarstig tienerleven waarin een grote les wordt geleerd: dat ondanks alles, heel veel mogelijk is.

House of Hummingbird

Drama

★★★★☆

Regie Bora Kim

Met Ji-hu Park, Sae-byeok Kim, Seung-Yun Lee, In-gi Jeong, Su-yeon Park, Sang-yeon Sohn

138 min., in 25 zalen

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden