Horror / Sci-fi

House at the End of the Street

Voorspelbaar horrorverhaal, ondanks handjevol slimme scenariowendingen

Bor Beekman

Had Elissa kunnen weten dat het niet verstandig is met je zojuist gescheiden moeder naar een afgelegen villa te verhuizen waar bij de buren vier jaar geleden een dubbele moord plaatsvond? De horrorclichés waarmee House at the End of the Street begint, worden in ieder geval voorzien van een subtiele twist: de zonderlinge buurjongen, overlevende van het drama, blijkt bij nader inzien best oké. Elissa valt zelfs voor hem.

Dat niets-is-wat-het-lijkt-concept pakt geruime tijd verrassend aardig uit. Zelfs wanneer de film met een vroege plotwending zijn geheimen snel prijs lijkt te geven, blijft regisseur Mark Tonderai spelen met de verwachtingen van zijn publiek. Ook een klassieke suspensescène waarin een griezelig figuur Elissa's woning binnendringt, zonder dat ze het zelf in de gaten heeft, is sterk.

Toch maskeert het handjevol slimme scenariowendingen uiteindelijk niet dat House at the End of the Street vooral bestaat uit een lukraak, voorspelbaar samenraapsel van films die daadwerkelijk origineel zijn, van Psycho tot The Ring (of eigenlijk diens Japanse origineel). Daar kan ook de mooie, getalenteerde actrice Jennifer Lawrence (Winter's Bone, The Hunger Games) weinig aan doen. Vooral de zich voortdurend herhalende schrikeffecten, alleen effectief omdat ze bestaan uit een stevige draai omhoog aan de volumeknop, staan de potentieel frisse vertelling in de weg.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden