Review

Hotel Malaria is een beklemmende en aangrijpende performance

Zacht maar indringend vertellen de personages in deze performance wat had kunnen zijn, beklemmend en aangrijpend tegelijk. Deze voorstelling is eigenlijk een theatergedicht, als een dans in het vagevuur.

Op de foto: Lien Wildemeersch en Bert Luppes in Hotel Malaria.Beeld Kurt van der Elst

Gevoelsmatig lopen expositie en theater naadloos in elkaar over. Het gedempte licht, de handelingen als rituelen, de geluiden, de geuren. Alleen heeft de voorstelling meer tekst dan de installatie, maar ook die tekst is haast zintuiglijk, één geheel vormend met het scènebeeld, de soundscape, de bewegingen van de twee acteurs.

Peter Verhelst, dichter, (toneel-) schrijver, beeldend kunstenaar, theatermaker, Vlaming. Hij is dezer maanden middelpunt van een bescheiden festival dat naar Den Haag komt: VERHELST XL, met een installatie, een voorstelling (daarna ook nog te zien in Amsterdam), sound & vision van Kreng.

Verhelst (1960) is een grote naam in eigen land, op literair gebied en ook in het theater. AARS!, Verhelsts rigoureuze Oresteia-bewerking in regie van Luk Perceval, deed in Nederland indertijd (2001) nogal wat stof opwaaien. De afgelopen jaren maakte hij mooie dingen bij NTGent, en ook nog recent met Paul Koek bijvoorbeeld Moby Dick bij het Duitse Schauspielhaus Bochum.

Een theaterpoëem

Hotel Malaria, zijn nieuwste, is eigenlijk een theaterpoëem. Rechts op de speelvloer: een prachtig silhouet, een vrouw op de rug gezien, iconisch bijna. Heel langzaam wordt vervolgens de rest zichtbaar en maakt een mannenfiguur zich los uit de duisternis.

Met een bijl gaat hij een stuk hout te lijf. Zij, gehuld in een nauwelijks iets verhullend broekpak, is o zo fragiel. Viriliteit tegenover kwetsbaarheid: kan het clichématiger, denk je even. Maar dan komen de woorden - woorden die gaan over angst, eenzaamheid, over je durven, je kunnen blootgeven, over waarachtigheid. Over de moed om te leven, over de eindigheid, over liefhebben, gezien mogen worden, over zien.

Hotel Malaria is tegelijk performance. Lien Wildemeersch als de vrouw, Bert Luppesals de man; hun lijven drukken pijn uit, verlangen, angst. Wie zijn zij? Wat zijn zij van elkaar? Koortsachtig is het, en intrigerend.

Luppes, aanvankelijk machoman die de spaanders eet die zijn bijl hakt, verliest gaandeweg aan kracht, zijn benen hulpeloos gekromd, zijn silhouet gebogen tegen de duistere achtergrond. En Wildemeersch, tergend ver leidelijk heeft ze haar schoenen uitgetrokken, maar de oorbellen die ze vervolgens afdoet, steekt ze in haar mond. Het malen van de kaken maakt een ijzingwekkend geluid. Het spaarzame licht is geel, de houtgerookte atmosfeer verstikt ook het publiek. Zacht maar indringend vertellen de personages van wat had kunnen zijn, terwijl ze behoedzaam om elkaar heen bewegen: als een dans in het vagevuur. Het is beklemmend en aangrijpend tegelijk, het ene moment betekenisvol en het volgende schijnbaar vergeefs. Koortsachtig en doodkalm.

Vier dagen in het universum van Peter Verhelst

Eerbetoon met installaties, filmconcerten en talkshows

Betreed het universum van Peter Verhelst, zo luidt de uitnodiging van het Haagse Theater aan het Spui. Hier staat de Vlaamse kunstenaar vier dagen lang centraal, met verschillend werk: zijn nieuwe voorstelling Hotel Malaria is er te zien, naast vier installatiekunstwerken van hemzelf, letterbeeldhouwster Maud Bekaert (zijn partner) en beeldhouwer Johan Tahon. Tijdens een talkshow komen schrijvers aan het woord over het werk van Verhelst en wordt zijn nieuwe roman De kunst van het crashen gepresenteerd. En er is een filmconcert, met muziek van Kreng (Pepijn Caudron) begeleid door filmbeelden van Stef Lernous, beiden gelieerd aan de Vlaamse theatergroep Abattoir Fermé.

VERHELST XL - een ode met beeldende kunst, toneel, muziek en literatuur, 4 t/m 7/3 in Theater aan het Spui, Den Haag.

Het eindigt zoals het begon: contouren tekenen zich af, klaar voor een volgende krachtmeting. Steeds weer.

Hotel Malaria Theater: door NTGent. Tekst en regie: Peter Verhelst. 25/2, Minard-schouw burg, Gent. Te zien in Theater aan het Spui, Den Haag: 5 en 6/3 (als onderdeel van VERHELST XL); 17 en 18/4 in Frascati Amsterdam.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden