Horror, een magische ode aan het genre

Stukken zonder veel tekst, maar vol magie. Geestig, onweerstaanbaar eng.

Jakop Ahlbom: Horror (2014) Beeld null
Jakop Ahlbom: Horror (2014)

Het dondert en het bliksemt op het moment dat ze in rode regenponcho's arriveren bij het huis in het bos. Er is duidelijk al lange tijd niemand geweest; over de meubels liggen witte lakens, de geweien aan de wand zijn bestoft, foto's en schilderijtjes hangen scheef. Maar het drietal, een stel en een vriend, vindt het wel leuk daar. Ze maken selfies onder de opgezette kop van het everzwijn in de keuken.

Kennelijk zien ze niet dat het niet helemaal pluis is in het koude duistere huis. Het zwijn kucht, de prenten bewegen. En het publiek ziet schimmen en schaduwen, contouren die het ergste doen vrezen. Dit is een spookhuis, en daar komt iedereen snel genoeg achter.

Horror, concept en regie: Jakop Ahlbom

3/12, Toneelschuur Haarlem. Tournee t/m 28/2; jakopahlbom.nl

Perfectionist

Theatermaker Jakop Ahlbom (Zweden, 1971) volgde de Mime Opleiding in Amsterdam en maakte de afgelopen jaren furore met een eigen stijl van voorstellingen. De architect, Het leven een gebruiksaanwijzing en het gelauwerde Lebensraum om een paar te noemen. Stukken zonder veel tekst, maar vol magie: personages verdwijnen door wanden, vloeren en plafonds (en blijken dan opeens weer op de scène), veelal gespeeld door (mime)acteurs met een bewonderenswaardige kracht en macht over al hun spieren en ledematen, van teen en vingerkoot tot mondhoek.

Ahlbom is naar verluidt een perfectionist, en dat vindt zijn weerslag opnieuw in Horror, een ode aan het genre, waartoe hij zich onder meer liet inspireren door filmklassiekers als The Shining en The Excorist. Het resultaat is een voorstelling in de beste Ahlbom-traditie, technisch nagenoeg gaaf en zonder hapering vertolkt, met fijne special effects, geestig, en in dit geval onweerstaanbaar eng.

Sadistische rituelen

De clichés worden lekker vet uitgewerkt: het leuke stel uit de beginscène staat elkaar al snel naar het leven, de vriend is ook niet zo'n fris type, in de kast, jawel, een lijk, en wat voor één. Onbezielde dingen beschikken over een eigen wil en kijk: daar tekent zich de suggestie af van een traumatisch verleden. Een gezin, een paar ouders - naar zich laat aanzien streng in een of andere leer - en hun dochters, klein en ondeugend. Dat kan niet goed gaan.

Vader en moeder, beiden in sober donkerbruin, lieten de meest sadistische rituelen los op het kroost, en de gevolgen daarvan laten zich al die tijd later opnieuw voelen in het spookhuis. Degene die alle narigheid onverhoopt overleefde, zal hiermee eerst moeten afrekenen voordat zij rust zal kunnen vinden - en met haar het publiek.

Wekelijks kiezen de Volkskrant en 1e Rang.nl een gezamenlijke uitgaanstip uit het theater- en podiumaanbod. Deze tip verschijnt in de digitale cultuuragenda van de Volkskrant en op de site van 1e Rang. Kijk voor de speellijst op www.1erang.nl


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden