‘Hoofse liefde’ biedt niets dat lijkt op een verhaal

Zelden had een schilder zo’n groot doek tot zijn beschikking. De vloer met een reusachtig wit vel meet zes bij tien meter....

Zo lang duurt de voorstelling Hoofse Liefde, Harde Porno en in die tijdspanne is ons een compleet schilderij beloofd. Nee, Niek van der Horst, acteur en schilder, stort de verf direct uit de fles en bewerkt die vervolgens met apparaten waarmee je gewoonlijk de vloer dweilt.

Dat is intrigerend en dat schilderij komt wel af: woest beweegt de maker zich over de vloer. Zijn tegenspeler en muzikant, Ivar van Urk, is de rust zelve. Hij probeert de schilder bij te staan met zijn muziek.

Af en toe wordt er gesproken, vertellen ze een mop, maar de spanning tussen die twee blijft uit. Het concept is veelbelovend, maar dat er iets ontstaat wat lijkt op een verhaal, iets waarin we herkenning vinden, wat ontroert, is een illusie.

Het lijkt een tendens en wellicht is het een afspiegeling van de huidige gefragmenteerde wereld: verhalen worden ons in het theater nog zelden voorgezet. In het beste geval krijgen we een verzameling ingrediënten aangeboden, waaruit we zelf kunnen oppikken wat ons uitkomt.

Maar wat moet je als kijker, als de makers het zelf ook niet meer lijken te weten?

Van Urk en Van der Horst lijken nauwelijks geïnspireerd: twee wat eenzame mannen die niet weten hoe ze moeten leven.

Festival De Boulevard in Den Bosch met Hoofse Liefde, Harde Porno door Het Syndicaat. In: Brabanthallen, 7 augustus. Daar dagelijks te zien tot en met 13 augustus. www.festivalboulevard.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden