PicsFloortje Smit

Hollywood doet erg zijn best om bevallingen en de kraamperiode zo onecht mogelijk te laten zien

Eerst hoor je een huilende baby. Vervolgens hijst een kersverse moeder zich vermoeid uit bed, haar nog niet ontzwangerde buik uitpuilend boven de enorme gaasonderbroek, in close-up. Op de wc plast ze huiverend – pijn! – terwijl ze een enorm kraamverband verwisselt.

Dit spotje van Frida Mom, een bedrijf dat producten ontwikkelt voor na de bevalling, werd afgelopen zondagnacht níét uitgezonden tijdens de Oscaruitreiking. De commercial werd geweigerd door zender ABC, omdat hij volgens de richtlijnen van de Oscarorganisatie ‘te grafisch’ zou zijn.

‘Het is niet gewelddadig of politiek, of seksueel getint’, reageerde Frida Mom verontwaardigd. ‘Het is niet religieus of wellustig’, er zijn geen ‘pistolen of ammunitie’ te zien.

Nee, Frida Mom, jullie bloedvrije reclame is daarmee stukken braver dan de genomineerde films, maar toch is het bijzonder grappig dat jullie dachten dat dit uitgezonden zou worden. Dit is echt. En Hollywood doet niet aan ‘echt’ op bevallingsgebied. In films worden aan de lopende band beeldschone baby’s gebaard die er niet uitzien als met slijm en bloed besmeurde, gerimpelde oude mannetjes. Die komen zonder al te veel moeite uit lijven die er daarna weer uitzien alsof ze net uit de sportschool komen. Op de rode lopers geldt de ongeschreven regel dat niemand mag zien dat je ooit een kind hebt gebaard – al was het gisteren.

Het is alsof Hollywood een pact heeft gesloten met oxytocine om vrouwen, zodra ze niet meer tandenknarsend hoeven te plassen, te doen vergeten hoe ongemakkelijk de kraamperiode kan zijn. Dit is biologisch gezien zinvol, want dan beginnen mensen nog eens aan een tweede, en het is zeker de vraag of de argeloze filmkijker zou zitten te wachten op dit soort realisme. Maar die rooskleurige beeldvorming is óók de reden dat aanstaande moeders zich soms een hoedje schrikken als er uit kraampakket ‘de blije doos’ plots halve luiers tevoorschijn komen, voor henzelf.

Plus, tijdens deze Oscaruitreiking vol powervrouwfeminisme voor de bühne had het spotje een verademing kunnen zijn. Actrice Natalie Portman kwam in een peperdure Dior-jurk met de namen van ‘gepasseerde vrouwelijke regisseurs’ erop geborduurd, terwijl haar eigen productiehuis slechts drie keer een vrouwelijke regisseur had aangenomen, waarvan twee keer Portman zelf. ‘Alle vrouwen zijn superhelden’, kirden de tot in de puntjes afgestylede actrices Gal Gadot, Brie Larson en Signourey Weaver op het Oscarpodium.

Welnee joh. Godzijdank niet. Het zijn gemankeerde, aanrommelende, gehavende wezens die er op sommige momenten ook alleen maar het beste van proberen te maken. En die helemaal geen zin en tijd hebben om altijd maar de schone schijn op te houden. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden