profiel

Hoelang blijft TopNotch het wangedrag van artiesten uit eigen stal verdedigen?

Bovenste rij, vanaf links: Bilal Wahib, Frenna, Ronnie Flex, Zwangere Guy. Daaronder, vanaf links: Bente, Jiggy Djé, Kempi. Daaronder, vanaf links: Vic9, Coely, Kees de Koning. Onderste rij, vanaf links: Sef, Lil’ Kleine, De Jeugd van Tegenwoordig. Beeld Nicole Pedder
Bovenste rij, vanaf links: Bilal Wahib, Frenna, Ronnie Flex, Zwangere Guy. Daaronder, vanaf links: Bente, Jiggy Djé, Kempi. Daaronder, vanaf links: Vic9, Coely, Kees de Koning. Onderste rij, vanaf links: Sef, Lil’ Kleine, De Jeugd van Tegenwoordig.Beeld Nicole Pedder

Ondanks het enorme succes in de afgelopen decennia heeft hiphoplabel TopNotch het gevoel van miskenning nooit helemaal weten af te schudden.

‘En, wat ik wilde zeggen’, begint rapper Lil’ Kleine zijn statement, ‘is dat de moeder van mijn kind, de vrouw van wie ik hou, zou ik nooit oprecht pijn doen, dat is niet mijn bedoeling. Als ik je ooit pijn heb gedaan, dan weet je dat dat niet mijn bedoeling is.’

Naast Lil’ Kleine – echte naam Jorik Scholten en bekend van de megahit Drank & drugs – zit de moeder van zijn kind, de vrouw van wie hij zegt zo veel te houden, stylist en presentator Jaimie Vaes. Het is eind mei en het stel is op Ibiza, waar ze het middelpunt zijn geworden van een mediarel. Over Lil’ Kleine gaan berichten dat hij een nacht in een Spaanse cel heeft doorgebracht nadat hij Vaes zou hebben mishandeld. Niets van waar, aldus het stel in een gezamenlijke videoverklaring die ze op Instagram plaatsen.

Vaes: ‘We hopen jullie hiermee te vragen: laat het rusten.’

Lil’ Kleine, schamper lachend: ‘Bemoei je met wat anders.’

Het is een wat ongemakkelijke video, meer wanhopige damage control dan een serieuze poging om valse geruchten de wereld uit te helpen.

Lil’ Kleine Beeld Nicole Pedder
Lil’ KleineBeeld Nicole Pedder

Terwijl in de shownieuwswereld druk wordt gediscussieerd over de oprechtheid van de verklaring, rijst bij het publiek nog een andere vraag: hoe gaat Lil’ Kleines platenlabel, het bekende TopNotch, hierop reageren?

Eind maart wist TopNotch niet hoe snel ze acteur en rapper Bilal Wahib op straat moesten knikkeren, nadat hij op Instagram Live een minderjarige jongen ertoe had aangezet zijn piemel te laten zien. Welk standpunt zou TopNotch innemen over Lil’ Kleine, van wie het geen geheim is dat hij losse handjes heeft, wat eerder bleek toen eind vorig jaar aangifte tegen hem werd gedaan wegens mishandeling in het Amsterdamse uitgaansleven?

Het duurde een paar dagen, maar toen kwam het platenlabel met een reactie, op Instagram. En er was geen touw aan vast te knopen. ‘We zijn niet vatbaar voor collectieve druk of bullying’, klonk het defensief, om vervolgens een curieuze zijsprong te maken naar de strijd op de ‘Molukken en West-Papoea’, dat TopNotch ‘geen politieke partij’ is, en dat het maar de vraag is ‘of het wijs is om überhaupt statements te maken’.

Vier slides met tekst. Maar wat er nou staat? Nog meer verwarring creëerde een foto die Lil’ Kleine na het incident op Instagram deelde. Daarop is hij te zien met de legendarische Kees de Koning, oprichter van TopNotch, en met Vincent Patty, die de dagelijkse leiding voert over het platenlabel. Ze zitten grijzend, en met ontblote borst, ergens op het zonovergoten Ibiza. Lil’Kleine steekt zijn middelvinger op naar de camera. Kennelijke boodschap: naar de hel met jullie zorgen over het vermeend wangedrag van Nederlands succesvolste rapper.

Alles bij elkaar genomen doet het je afvragen: wat drijft dit platenlabel, dat even zo vaak geprezen als verguisd wordt, en waar komt deze warrige, maar vooral defensieve communicatie vandaan? En: hoelang neemt het publiek nog genoegen met TopNotch’ rituele verdediging van het wangedrag van sommige van hun artiesten? Het liefst hadden we TopNotch deze vragen zelf gesteld, maar het platenlabel, dat maar spaarzaam ingaat op vragen rondom deze kwesties, reageert niet op interviewverzoeken van de Volkskrant.

Kees de Koning Beeld Nicole Pedder
Kees de KoningBeeld Nicole Pedder

Oprichter

Eén naam die voor altijd onlosmakelijk verbonden zal blijven met TopNotch is dus Kees de Koning, de iconische oprichter van het hiphoplabel. De Koning – met gemillimeterd haar en nog altijd een jeugdige uitstraling voor iemand die dit jaar 50 werd – is zo beeldbepalend voor TopNotch geworden dat hij op straat soms eerder wordt herkend dan zijn artiesten. Hij is de belichaming van cool, de man met wie hiphoppers op de foto willen en aan wie ze in hun nummers vleiende teksten wijden omdat hij de rap game in Nederland eigenhandig heeft uitgebouwd tot een miljoenenbusiness.

De Koning was misschien niet de meest voor de hand liggende figuur om Nederlandse hiphop – de soundtrack van de achterbuurten en gemarginaliseerde jongeren – op de kaart te zetten. Een witte jongen, opgegroeid in het groene Landsmeer als zoon van onderwijzers, die de havo doorloopt op het goed aangeschreven Montessori Lyceum in Amsterdam. Als 14-jarige weet hij zelfs een journalistiek klusje te scoren bij dagblad Trouw, waar hij wordt gevraagd om verhalen en tekeningen te maken voor de jeugdpagina Zanzibar.

Al vroeg raakt De Koning verslingerd aan hiphop. Eind jaren tachtig, terwijl hij nog volop op zoek is naar een eigen identiteit, vertelt een klasgenoot hem over een nieuw en spannend muziekgenre uit de VS. ‘Ik hoorde over streetparty’s in The Bronx, over de Zulu Nation, een soort samensmelting van een aantal New Yorkse gangs’, vertelde De Koning daar zes jaar geleden over in maandblad Vrij Nederland. ‘Het klonk als een ondergrondse, bijna occulte wereld. Totaal gefascineerd was ik.’

De Koning, behept met een sterke onderscheidingsdrang, begint zich obsessief te verdiepen in het genre. Met de vergaarde kennis op zak komt hij via via in contact met VPRO-radio, waar hij zich als ambitieuze tiener opwerpt als dé man die weet wat het belang is van hiphop. Drijfveer is zijn liefde voor het genre, want op dat moment – de jaren negentig – is het nog lang geen lucratieve business. De Koning dendert door en benut alle mogelijke platforms om zijn obsessie voor hiphop met anderen te delen. Hij schrijft erover voor muziekblad Oor, organiseert succesvolle hiphopfeestjes in poptempel Paradiso en bouwt zijn hoekje bij VPRO-radio uit tot een klein centrum van de Nederlandse hiphopwereld, de enige plek in Hilversum waar hiphop op dat moment op juiste waarde wordt geschat.

In de jaren negentig gaat De Koning het management voeren van de Brabantse rapper Extince – echte naam Peter Kops – die een paar bescheiden hits in het Engels op zijn naam heeft staan, maar besluit over te stappen op het Nederlands. Een demo van Extince blaast De Koning van zijn sokken, maar hij vindt geen enkele platenbaas bereid om het nummer uit te geven. Dus besluit hij maar zijn eigen label op te richten en Extince zelf uit te geven. Het nummer, u raadde het al, is Spraakwater, een nummer 5-hit uit 1995 die het aanzien van de Nederlandse hiphopmuziek voorgoed verandert. TopNotch is geboren.

Josylvio, Yung Felix en Mula B. Beeld Nicole Pedder
Josylvio, Yung Felix en Mula B.Beeld Nicole Pedder

Succesvolle artiesten

Het platenlabel staat in de jaren daarna aan de basis van de carrière van enkele van de meest succesvolle artiesten, die aantonen dat Nederlandstalige hiphop de houterige rijmelarijfase ontgroeid is. Het is spitsvondig, ernstig, humoristisch, politiek, duister en licht. Het wordt een thuis voor ludieke artiesten als Def Rhymz (Doekoe), De Jeugd van Tegenwoordig (Watskeburt?), beukers als de The Opposites (Dom, lomp en famous), taalvirtuozen als Opgezwolle (Rustug), en Typhoon (Bumaye), meer maatschappijkritische rappers als Raymzter (Kutmarokkanen) en Salah Edin (Het land van...), en gangsterrappers als Kempi (Zoveel stress).

In 2005, bij het tienjarig jubileum, kan tevreden worden geconstateerd dat de Nederlandse hiphop dankzij TopNotch al een eind op weg is in de volwassenwording. In de muziekpers verschijnen lovende overzichtstukken over het belang van het platenlabel en zijn oprichter. Toch voelt TopNotch zich nog niet helemaal op waarde geschat. In interviews wordt er gemopperd over Hilversumse omroepbazen die nog altijd ziende blind zouden blijven. ‘Als BNN de Dutch MOBO-awards (een prijs voor ‘zwarte’ muziek, red.) organiseert, en Opgezwolle is niet genomineerd als de beste live act in Nederland, dan ben je niet wakker’, laat De Koning beledigd weten aan muzieksite KindaMuzik. ‘Dat kan niet. Ik vind het een schandaal dat Extince nog nooit een prijs heeft gekregen voor zijn teksten.’

In de jaren daarna zet de opmars van TopNotch door. Iedereen wil zich warmen aan het hippe TopNotch-vuur. De artiestenstal breidt zich uit met hitmachines als Gers Pardoel (Ik neem je mee), Fresku (Twijfel), Sef (De leven) en Winne (W.I.N.N.E.). TopNotch vormt ook de springplank voor filmmakers als Jim Taihuttu, die nu hoge ogen gooit met de oorlogsfilm De Oost maar eerder al voor het platenlabel videoclips maakte. Ook internetondernemer Ronald Hans, beter bekend als blogger Nalden en oprichter van de site WeTransfer, begint zijn werkzame leven bij TopNotch.

TopNotch wordt daarnaast het honk voor muzikanten uit andere genres, zoals singer-songwriter Lucky Fonz III en gabberpunkduo Aux Raus. Een enorme hit scoort TopNotch met het nummer Mi rowsu (Tuintje in mijn hart), een opmerkelijke samenwerking tussen de Volendamse volkszanger Jan Smit en Damaru, een zanger en rapper uit Suriname. Er worden zelfs bruggen geslagen naar de boekenwereld: samen met uitgeverij Nijgh & Van Ditmar brengt het hiphoplabel het verzameld werk uit van Drs. P., de humoristische lightversedichter, die het werk van Extince beïnvloedde. Met uitgeverij Lebowski geeft TopNotch ook romans uit, onder meer van James Worthy en Henk van Straten. Ondertussen verbreedt Kees de Koning ook zijn persoonlijke horizon en wordt de manager van rockmuzikant Anouk, die optreedt in uitverkochte voetbalstadions.

New Wave

Ieder ander platenlabel had bij dit succes misschien geconcludeerd dat het onderste uit de kan is gehaald. Zo niet TopNotch. Rond 2015 zorgt het label voor de echte dijkdoorbraak door het collectief New Wave te lanceren. Onder deze noemer nemen de jongste sterren van TopNotch – Lil’ Kleine, Ronnie Flex, Frenna, SFB, Bokoesam, Lijpe – definitief plaats op de Nederlandse muziektroon. Het collectief wint de prestigieuze Popprijs (tot veel gemopper van sommige muziekliefhebbers) en – belangrijker – toont met de miljoenen streams die ze op YouTube (1,7 miljoen abonnees) en Spotify genereren ondubbelzinnig aan dat qua bereik en populariteit niets in de schaduw van Nederlandse hiphop kan staan. Ronnie Flex wordt datzelfde jaar uitgeroepen tot de meest beluisterde Nederlandse artiest op Spotify en laat daarmee zijn collega Lil’ Kleine, dj Martin Garrix en Marco Borsato achter zich. TopNotch zelf groeit van een kleine onderneming van zes man naar een volwaardig bedrijf met vijftig personeelsleden.

In interviews die in die tijd verschijnen wordt zo nu en dan erkend dat Nederlandstalige hiphop, en daarmee ook TopNotch, zijn rechtmatige plek in de culturele wereld toegekend heeft gekregen. ‘We zijn nu een serieus onderdeel van de Nederlandse muziekindustrie’, zegt De Koning in 2017 in een interview met NRC Handelsblad. ‘Dat is een ommekeer die ik de afgelopen drie jaar echt heb zien plaatsvinden. Hiphop is in Nederland economische macht gaan vertegenwoordigen.’

Met deze economische en culturele macht binnenboord wil TopNotch zich nog nadrukkelijker manifesteren als hét podium waar de mensen die je niet zo snel tegenkomt in de wereld van cultuur en media hun stem kunnen laten horen – via hiphop of op andere manieren. Zo verzorgt het label de heruitgave van Roofstaat, een vlammend boek over het Nederlandse overzeese en koloniale verleden, van historicus en publicist Ewald Vanvugt. ‘Waarom staan we als land elk jaar uitgebreid stil bij ’40-’45 en niet bij het slavernijverleden?’, vraagt De Koning zich bij de heruitgave af in Vrij Nederland. ‘Dat is een hypocrisie die veel jonge mensen haarscherp aanvoelen.’

Ook neemt TopNotch de jonge Turkse Nederlander Ismail Ilgün onder zijn hoede. Ilgün wordt in de zomer van 2016 een alom verguisde figuur vanwege zijn vlogs (Hoodvlogs) waarin verveelde jongeren in Zaandam zich openlijk misdragen en mensen lastig vallen. De ophef over de vlogs loopt zo hoog op dat zelfs minister-president Rutte zich genoodzaakt voelt om te reageren, en Ilgün ‘tuig van de richel’ noemt. De Koning, geschokt door de agressie die Ilgün oproept, herkent een patroon: een ruwe jongen uit een achterstandbuurt, die slechts verslag doet van zijn leefwereld, wordt door politiek en media afgeschilderd als de baarlijke duivel.

Om het creatief talent van Ilgün verder te ontwikkelen neemt TopNotch een hevig bekritiseerde stap door de jonge Zaandammer te vragen vlogs te maken voor het platenlabel. De productie – hij interviewt vooral TopNotch-artiesten – zal echter nooit een hoge vlucht nemen. Inmiddels heeft Ilgün een opmerkelijke stap gemaakt naar de publieke omroep, waarvoor hij documentaires maakt, onder meer over gewelddadige drillrap. Recent raakte hij opnieuw in opspraak, vanwege een YouTube-film waarin hij stemming maakt tegen Lale Gül, de Turks-Nederlandse schrijver die uit islamitische hoek doodsbedreigingen ontvangt vanwege haar debuutroman Ik ga leven, waarin ze openhartig schrijft over seks en religie.

Gevoel van miskenning

Ondanks de invloed die TopNotch inmiddels heeft, weet het een zeker gevoel van miskenning nooit helemaal af te schudden. Het platenlabel, en misschien wel hiphop in het algemeen, heeft zich daarvoor te lang ondergewaardeerd gevoeld door de witte gatekeepers in omroepland. Begin dit jaar geeft De Koning een drie uur durend interview aan VPRO-radio. De Koning, die inmiddels een stap heeft teruggedaan binnen het platenlabel en de dagelijkse leiding heeft overgedragen aan Vincent Patty (vroeger bekend als rapper Jiggy Djé), kan het ook in dat radio-interview niet laten om te vertellen hoe hiphop in Hilversum altijd over het hoofd is gezien. ‘Eerder werden hiphopartiesten ook veel beluisterd, maar het werd nooit gemeten. Ik ging naar radiozender 3FM en zei: Ronnie Flex heeft zoveel miljoen views, waarom draaien jullie hem niet?’

Dat ingesleten gevoel van miskenning speelt ook op als TopNotch in een ander, minder florissant daglicht komt te staan. Want met het succes en de groei komt er ook kritische aandacht voor de criminele handel en wandel van sommige artiesten binnen het label.

Sla je de archieven erop na, dan zie je dat TopNotch deze kritiek altijd heeft gepareerd met hetzelfde argument: hiphopmuziek is een kunstvorm, een venster op het leven aan de onderkant van de samenleving, waar criminaliteit vaak de enige manier is om aan armoede te ontsnappen. Zie het gedrag van sommige rappers ook in dat perspectief, namelijk als gevolg van een maatschappelijk gebrek. Focussen op die paar rotte appels in de hiphopwereld doet bovendien geen recht aan de inhoudelijke rijkdom en maatschappelijke relevantie van het genre.

Al in 2006 doet TopNotch de wenkbrauwen fronsen als het gangsterrapper Kempi – echte naam Jerreley Slijger – vastlegt. De 19-jarige artiest uit Eindhoven zit op dat moment in de gevangenis op verdenking van betrokkenheid bij een steekpartij. Dat weerhoudt TopNotch er niet van om de rapper te contracteren en zijn carrière te lanceren met de campagne #FreeKempi, een tekst die wordt afgedrukt op T-shirts die te koop worden aangeboden. ‘Het is geen ludieke actie’, zegt De Koning daarover tegen de VPRO. ‘We willen hem gewoon een hart onder de riem steken.’

Ook in de jaren daarna wordt Kempi, die opgroeide in een milieu van achterstand en criminaliteit, de hand boven het hoofd gehouden door TopNotch. Zelfs als hij wordt veroordeeld voor huiselijk geweld, wapenbezit en het prostitueren van een minderjarig meisje blijft TopNotch hem verdedigen. Enkele jaren na deze delicten heeft De Koning het nog altijd over de ‘innige band’ die hij met Kempi heeft. ‘Ik heb er moeite mee als mensen over Kempi oordelen’, zegt hij in een interview met NRC Handelsblad. ‘Ze weten niet wat hij allemaal heeft meegemaakt.’

Vincent Patty aka Jiggy Djé Beeld Nicole Pedder
Vincent Patty aka Jiggy DjéBeeld Nicole Pedder

Seksfilmpje

Het patroon herhaalt zich bij andere TopNotch-artiesten die in opspraak raken. Het wangedrag wordt in het beste geval vergoelijkt of genegeerd, en in het slechtste geval te gelde gemaakt. ‘YES! SFB is vrij #FreeSFB’, twittert TopNotch in 2017 bij de vrijlating van SFB (Strictly Family Business), een rapgroep die onder contract staat bij het platenlabel. Leden van de groep hebben er dan 77 dagen in een Surinaamse gevangeniscel opzitten vanwege het opnemen van een seksfilmpje met een minderjarig meisje.

Als de zaak speelt, is De Koning ook te zien op foto’s, breed lachend en zijn middelvinger opgestoken, naast een jongen die een T-shirt draagt met de tekst #FreeSFB. Wordt De Koning hiernaar gevraagd, dan antwoordt hij dat hij niet ‘luchthartig’ wil doen over wat het minderjarige meisje is overkomen, maar dat zijn ‘loyaliteit’ uitgaat naar ‘die jongens’. ‘De suggestie dat ik niet zou mogen werken met mensen als Kempi, SFB of Ilgün, omdat ze ooit iets fout gedaan hebben, is krankzinnig’, zegt De Koning in 2017 een interview met NRC Handelsblad. ‘Alsof ze extra straf verdienen.’

TopNotch geeft ook geen kik als dagblad Het Parool vanaf 2018 in kaart brengt hoe innig verstrengeld sommige artiesten van het platenlabel zijn geraakt met zware criminelen. Lil’ Kleine viert in sushirestaurants de vrijlating van plofkrakers en roept op sociale media ‘Free Reda’, een verwijzing naar zijn vriend Reda N., een crimineel die een twaalfjarige gevangenisstraf uitzit voor een gewelddadige woningoverval op een miljonairsgezin. Rapper Lijpe laat een huurmoordenaar figureren in een van zijn videoclips, en weer een andere TopNotch-rapper wordt op een concert gespot met een vuurwapen in de broekband. Een reactie van TopNotch op deze voorvallen blijft uit.

Het platenlabel is aanvankelijk ook stil als het verzeild raakt in de verontrustende verwikkelingen in het nieuwste hiphopgenre, drillrap. In deze rapvorm, die via de VS en Groot-Brittannië is overgewaaid naar Nederland, speelt messengeweld een grote rol. Drillrappers hebben het gemunt op ‘opps’ (vijanden) van andere drillgroepen en kunnen ‘punten’ scoren als ze rivaliserende rappers verwonden of doden met een mes. In de afgelopen jaren heeft dit al geleid tot enkele doden en zwaargewonden in de drillscene.

Bij een zo’n dodelijk incident, in de zomer van 2020, speelde ook een drillrapformatie die onder contract staat bij TopNotch een rol, Qlas & Blacka heet het duo. Een conflict dat het Rotterdamse tweetal had met Amsterdamse drillrappers werd vorig jaar augustus op de Pier in Scheveningen beslecht. De 19-jarige Rotterdammer Cennethson Janga, geen drillrapper maar wel behorend tot de entourage van Qlas en Blacka, kwam hierbij door messteken om het leven.

Oorzakelijk verband

Lange tijd weigerde TopNotch in te gaan op het gewelddadige karakter van drillmuziek in het algemeen, en de rol daarin van Qlas en Blacka in het bijzonder. Hoe het platenlabel hierin staat werd pas begin dit jaar een beetje duidelijk, tijdens het marathoninterview dat Kees de Koning gaf aan VPRO-radio. De Koning, moe dat hij ‘al 34 jaar’ hiphop moet verdedigen, herhaalt daar wat hij al sinds de jaren tachtig verkondigt, toen hij als tiener werd gevraagd naar de relatie tussen geweld, criminaliteit en gangsterrap. Dat er jonge mensen doodgaan noemt De Koning een ‘serieus probleem’, maar bij een oorzakelijk verband tussen drillmuziek en ontspoord gedrag wil hij zich niet neerleggen. Het zijn de erbarmelijke maatschappelijke omstandigheden die hiertoe leiden, en in drillmuziek vinden die zaken slechts hun artistieke weerslag.

De weinige wetenschappers die zich bezig hebben gehouden met drillmuziek, onderstrepen dat punt deels. Er is inderdaad geen een-op-eenrelatie tussen drillmuziek en geweld, maar het ‘puntensysteem’ in deze scene kan, in combinatie met de ophitsende werking van sociale media waarop drillrappers elkaar uitdagen, geweld wel in de hand werken.

‘Wij hebben als samenleving die jongeren laten stikken’, aldus De Koning in het VPRO-interview. ‘Op alle vormen van naschoolse opvang, het geven van bijsturing, is bezuinigd. We erkennen nu pas dat we probleemwijken hebben. We erkennen nu pas dat er zoiets als institutioneel racisme bestaat, dat er een kloof is tussen rijk en arm. Al die dingen hebben te maken met het ontsporen van sommige mensen in die groep. Maar het is niet de muziek, het is nooit de muziek die tot zulke dingen leidt.’

Blijf weg bij de muziek en de artiesten die het maken, de schuld voor hun ontsporing ligt elders. Maar hoe houdbaar zijn deze argumenten nog? Of het een brede beweging is valt nog lastig te zeggen, maar in de afgelopen weken hebben steeds meer vrouwen (van kleur) zich kritisch uitgelaten over rappers die zich van alles denken te kunnen permitteren. De druppel vormen de berichten over het huiselijk geweld van Lil’ Kleine en de onnavolgbare reactie daarop van TopNotch. Via opiniestukken in kranten, maar met name op sociale media laten deze vrouwen van zich horen (zie kader). Het punt dat ze willen maken: sommige TopNotch-artiesten, ooit de stem van een genegeerde gemeenschap, zijn inmiddels verworden tot verwende nesten die het verkeerde voorbeeld geven aan kwetsbare en beïnvloedbare jongeren. Dat wangedrag van rappers wegmasseren met grijsgedraaide sociologische verklaringen als excuus is volgens deze vrouwen niet meer van deze tijd.

Bilal Wahib Beeld Nicole Pedder
Bilal WahibBeeld Nicole Pedder

‘TopNotch beschermt giftige mannen’

In een opiniestuk in Het Parool naar aanleiding van de rel rond Lil’ Kleine betoogde journalist Jill Mathon dat TopNotch ‘giftige mannen’ te veel in bescherming neemt. ‘Het label claimt een monopolie- en machtspositie in de Nederlandse hiphopwereld. Ook dat brengt verantwoordelijkheid met zich mee, of Top Notch (en zijn artiesten) dat nou wil of niet. (...) De grootste bully’s zijn jullie (en een aantal van jullie artiesten) zelf. En daarmee beschermen jullie giftige mannen.’

Op Instagram deelde journalist Asma el Ghalbzouri – jarenlang bevriend geweest met Kees de Koning – een kritische post over TopNotch die veel werd gedeeld. ‘Hiphop is geboren als een cry out for justice en gelijkheid. We hebben nu een situatie gecreëerd waarin daders zich achter hiphop kunnen verschuilen en giftige acties in de doofpot kunnen stoppen. Hiermee beroof je gemarginaliseerde groepen van de belangrijkste tools om zich uit te drukken.’

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden