Tv-recensie Aandacht aan klimaat

Hoe veel rapporten er ook verschijnen over het klimaat en alle toekomstige catastrofes; voor tv blijft het ingewikkeld

Tv bepaalt het publieke debat dus moet het steeds weer manieren zoeken om aandacht aan klimaat te besteden.

‘Wereldgeschiedenis,’ noemde Correspondent-journalist Jelmer Mommers, mijn zoeklicht in het duister van klimaat en duurzaamheid, het dinsdagmiddag. Hij bedoelde Urgenda, dat voor de tweede maal gelijk kreeg in de klimaatzaak tegen de overheid, ditmaal bij het Hof. Een dag eerder was het IPCC-rapport ook al wereldnieuws. Korte samenvatting daarvan: als we onmiddellijk heel veel actie ondernemen (alle kolencentrales sluiten, of een bos planten ter grootte van India), gaan we er misschien niet allemaal aan.

Hoe veel rapporten er ook verschijnen over het klimaat en alle toekomstige catastrofes; voor tv blijft het ingewikkeld. Wat doe je? Elke dag openen met het nieuws dat de poolkappen nog altijd smelten? Vox-pop op de markt van een eiland dat er niet meer is? Het onderwerp is zó groot dat het in geen enkele pan past waarin tv-programma’s normaal gesproken de actualiteit tot een schaal smakelijke bittergarnituur frituren.

Maandag, de dag na het IPCC-rapport, ging het bij DWDD over Douwe Bob (nieuwe plaat), Banksy (nieuwe ophef) en Beatrice de Graaf (nieuw boek). Pauw nam uitvoerig de tijd voor het vertrek van Alexander Pechtold (nieuwe baan) en sprak verder met Saskia Belleman over blokkeer-Friezen (nieuw woord), Dennis van der Geest (nieuw tv-programma) en Wilfried de Jong en Huub Stapel (nieuw toneelstuk). Twan Huys had het bij RTL Late Night over Defensie, over Oss en over poepen tijdens Expeditie Robinson. Alleen bij Nieuwsuur was tijd ingeruimd voor het IPCC-nieuws: weerman Peter Kuipers Munneke zette de meest apocalyptische voorspellingen opgewekt op een rijtje (koraal weg, Arctisch ecosysteem weg) en er was een reportage vanuit Schotland, waar de zee al begonnen was stukken van het land te beuken.

Vorige week, bij het bericht dat vier Russische Janssen & Janssens in april Nederland waren uitgegooid, draaiden al deze programma’s overuren. Terecht, want: groot nieuws. Maar wáár was die opwinding maandagavond? Dinsdag zat het Urgenda-nieuws dan wel in alle journaals (want: nieuws), maar ging het na een paar minuten toch alweer over wat de minister over dat nieuws dacht. Inhoud oké, maar wat vínden we er eigenlijk van? DWDD deed een goedbedoelde, maar weinig geslaagde poging door natuurfilmer Ruben Smit (nieuwe film) een lesje te laten geven aan een schoolklas vol kinderen die braaf betrokken vragen stelden. Stel je voor dat je ander groot nieuws op die manier zou behandelen. Een ongeluk bijvoorbeeld, of een nieuwe leider van D’66.

Maandag schreef Washington Post-columniste Margaret Sullivan dat het de plicht is van elke journalist en elke redactie om zijn lezers en kijkers het klimaatonderwerp steeds weer te blijven inpeperen. Voor heel veel mensen in Nederland is tv nog altijd de voornaamste informatiebron. Tv bepaalt het publieke debat en de politieke agenda. Met die macht komt verantwoordelijkheid. Bijvoorbeeld om je niet steeds te laten afleiden door nieuw nieuw nieuw, en een manier te vinden om het over het grootste thema van deze tijd te hebben, met of zonder directe aanleiding.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.