Hoe is het nieuwe museum van Damien Hirst?

Het valt nog niet mee om het nieuwe museum van Damien Hirst te vinden. De Newport Street Gallery ligt verscholen tussen een drukke spoorweg, loodgieters en council estates in de Zuidlondense wijk Vauxhall (uitspraak: 'voksol'). Hoewel het Imperial War Museum en Tate Britain op loopstand liggen, bevindt het zich buiten de culturele route, of elke andere route. Hirst hoopt daar verandering in te brengen. De koeienzager van weleer wil kunstliefhebbers hier laten meegenieten van zijn collectie, die anders toch maar ligt te beschimmelen in zijn landgoed. Daarmee hoopt hij in de sporen te treden van zijn voormalige beschermheer, de kunstverzamelaar Charles Saatchi.

Werk van John Hoyland in het museum van Damien Hirst in Londen. Beeld EPA

Niet alleen het monumentale Victoriaanse gebouw waar vroeger theaterdecors en kruiwagens werden gestald is lastig traceerbaar, ook het vinden van de ingang is een uitdaging. Er is geen deur, maar een glazen wand die onverwacht open schuift zodra een bezoeker nadert. Eenmaal binnen waant de kunstliefhebber zich in een grotere kopie van de White Cube-galerie. De hoge, witte muren van de zes zalen smeken om schilderijen. Op de bovenste van de twee verdiepingen valt zonlicht door de dakramen. Imposant is de houten wenteltrap in het midden, een handtekening van de architecten Adam Caruso en Peter St John die ook werk voor Tate hebben gedaan.

Het komende halve jaar hangen hier abstract-expressionistische schilderijen van de Britse kunstenaar John Hoyland (1934 - 2011), die bevriend was met Hirst nadat hij aanvankelijk de vloer had aangeveegd met de Young British Artists. Dat Hirst uit zijn 3000 kunstwerken tellende collectie heeft gekozen voor de onbekende Hoyland is even grootmoedig als opmerkelijk. Hirst staat niet bekend om zijn affiniteit met olieverf - zijn eigen schilderkunst is omschreven als catastrofaal - en de vraag is of mensen massaal af komen op Power Stations: paintings 1964 - 1982. De schilderijen tonen vooral aan wat er gebeurt wanneer een Engelsman zich de stijl van Mark Rothko of Barnett Newman aanmeet.

Onder de indruk

Op de openingsdag loopt het geen storm, maar de aanwezigen die er zijn lijken onder de indruk. 'Na de Saatchi Gallery het beste museum van Londen,' oordeelt de schilder John Dickerson, 'er zijn geen touwen waar je achter moet staan en er zijn geen bordjes met teksten die afleiden. De schilderijen hebben het rijk alleen.' Komend jaar kunnen de bezoekers tevens eten en drinken in pharmacy², waar barkrukken de vorm van hebben Proloprim-tabletten en eetgasten met hun rug leunen tegen Norpramin-pillen. Hiermee herleeft Hirst zijn gelijknamige 'farmaceutische' restaurant in Notting Hill, dat in 2003 de deuren sloot toen na vijf jaar de nieuwigheid er wel een beetje af was.

In de belendende museumwinkel zijn onder meer t-shirts, litho's en gouden schedels van Hirst te hoop, alsmede ansichtkaarten van 1.05 pond. De brasserie en de winkel zijn de enige commerciële onderdelen van een project dat Hirst 25 miljoen pond heeft gekost, bijna een tiende van zijn vermogen. Voor Hirst is het ook een terugkeer naar het stadsdeel waar hij een kwart eeuw geleden in kramakkel atelier een eureka-moment beleefde toen hij zag hoe vliegen bleven kleven aan zijn schilderijen. Vele dode vlinders, koeien en haaien later is de 50-jarige curator van zijn eigen verzameling in een steriel museum. De dood was altijd zijn thema; nu denkt hij aan zijn erfenis.

De Newport Street Gallery van Damien Hirst. Beeld EPA

Postume vriendendienst

Tot zijn collectie behoren werken van Francis Bacon, Jeff Koons en Banksy. Dat roept de vraag op waarom hij debuteert met Hoyland. Een postume vriendendienst? Gebruikt hij Hoylands rode en blauwe doeken om te laten zien hoe fraai en ruimtelijk het museum is? Of is het thema 'krachtcentrales' een lofzang deze industriële wijk waar William Blake ooit zijn gedicht over 'de satanische fabrieken' schreef? De komst van Hirst staat niet op zichzelf. Cabinet Gallery, dat werk bezit van Turner Prijs-winnaar Martin Creed (ja, van het flikkerende lichtknopje) verhuist komend voorjaar van Old Street naar Vauxhall Pleasure Gardens, aan het einde van Newport Street.

Vauxhall wacht een invasie van Young British Hipsters. De wijk heeft al een nieuwe naam: VoHo..

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden