Lezen en schrijven Akwasi

Hoe De kleine prins Akwasi leeshonger gaf

Lezen is goed, dus is het jammer dat jongeren zo weinig lezen. Wij vragen jonge schrijvers welk boek hen aan het lezen kreeg. Vandaag Akwasi (30) over Antoine de Saint-Exupéry.

Na een diepe mentale speurtocht kwam ik allereerst uit op De griezelbus van Paul van Loon. Een ware rage tijdens mijn basisschoolperiode. Mateloos populair. Of de vele Kippenvel-boeken van de Amerikaan R.L. Stine. De boeken spraken zodanig tot de verbeelding dat ik ze niet in het donker wilde lezen. Uiteraard had ik, voor het geval dát, naast mijn bed de volgende middelen klaar om mijn nachtrust te bewaken: knoflookteentjes, een kruis en een zilveren ketting die ik eventueel zou kunnen gebruiken als wapen, aangezien ik als 11-jarig jochie maar moeilijk aan een zilveren kogel kon komen.

Naast mijn schooltas vol kindergriezelboeken kon je ook een aantal strips vinden. Van de ontzettend lompe en logge Guust Flater naar de vele avonturen van Robbedoes en Kwabbernoot, de Familie Doorzon, het epische duo Sjors & Sjimmie en natuurlijk mijn favoriet, De wondersloffen van Sjakie. De plot was simpel. ‘Sjakie is een slechte voetballer, maar als hij de wondersloffen draagt wordt hij de beste voetballer in het veld.’ Ik wilde alles meemaken wat Sjakie meemaakte. En dat is niet gek. Als kind wil je maar al te graag superkrachten krijgen. Die kreeg ik door deze strip te lezen.

Iets later werd de Grote Bosatlas fascinerend. Het lezen van landkaarten in reliëf maakte mijn atlas bijna driedimensionaal. De legenda’s zorgden ervoor dat ik het grotere plaatje beter begreep.

Tijdens het leren voor mijn aardrijkskundetoets raakte ik verliefd op de hele wereld. De hoofdstad van Uruguay moest wel Montevideo zijn. Voordat ik wist dat ik ooit een aantal jaren zou slijten in Maastricht, wist ik dat het de hoofdstad van Limburg was. En dat de Rode Zee tussen onder andere Soedan en Saoedi-Arabië ligt. Ik werd een ware nerd op het gebied van topografie. Eigenlijk frappant dat ik nooit overwogen heb geograaf te worden. Het heeft kennelijk zo moeten zijn.

In retrospectief veranderde er veel in mijn leven nadat ik De kleine prins had gelezen, van Antoine de Saint-Exupéry. Tot op de dag van vandaag nog altijd een van mijn geliefdste boeken. Dit boek triggerde me, ik werd een veel grotere dromer dan ik al was, ik kreeg leeshonger en leerde de symboliek uit het boekje kennen. Zonder dat ik wist wat poëzie überhaupt betekende, werd ik geraakt door De kleine prins. In mijn omgeving van toen herkende ik de personages uit dat boek - in die van nu herken ik ze trouwens ook.  

Dit kinderboek zouden volwassenen ook moeten lezen. Nu ik het boek weer lees, zie ik dat de schrijver een prachtige manier heeft gevonden om ons volwassenen voor lul te zetten. Eén zin in het bijzonder blijft mij bij en heeft mij voor de rest van mijn leven  geïnspireerd. Ik sluit graag af met acht eenvoudige woorden.

Alleen met het hart kun je goed zien.

Akwasi (30) is acteur, rapper, dichter en schrijver. Komend najaar verschijnt bij uitgeverij Ambo Anthos zijn bundel Laten we het er maar niet over hebben. Een tweede bundel, Grote gedachten uit een klein boekje, staat gepland voor voorjaar 2019.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.