TV-recensie Frank Heinen

Het zijn er te veel, zeggen mensen. Te weinig, vind ik. Méér jury's op het scherm

De wedstrijdprogramma’s met jury zijn niet meer te tellen. Iets vinden kunnen we allemaal. Daarom: meer jury’s op tv.

We zitten in Nederland sinds kort met twee verse talentenjachten. Van de eerste, Filmster gezocht (M/V) (SBS), werd gisteravond de tweede aflevering uitgezonden. De andere, Screentest (RTL4), beleefde zondagavond zijn première.

In Filmster gezocht (M/V) wordt een filmster gezocht, onder leiding van Leontine Borsato. Screentest speurt naar vers presentatietalent. Zeg maar: het oude Showmasters, maar dan met Gordon. Geheel volgens de laatste talentenjachtmode zijn de meeste kandidaten semiprofs, of toch op z’n minst redelijk begaafde amateurs; de tijden van het onbekommerd lachen om zichzelf overschattende halvegaren zijn tot nader order voorbij.

Maar het belangrijkste in dit soort programma’s: de jury. Bij Screentest wisselen die juryleden wekelijks. Zondag werd er afgetrapt met het eclectische trio Robert ten Brink, Bert van Leeuwen en Nicolette Kluijver. Bij Filmster gezocht (M/V) wordt de boel wekelijks in een lege studio aan elkaar beoordeeld door regisseur Tim Oliehoek, actrice Isa Hoes en ‘flamboyante acteur’ Frank Lammers.

(Ik zou die jury’s hier nu kunnen jureren, maar ik vrees dat dat leidt tot een vorm van beoordeelinception waarvan het einde niet valt te overzien.)

Er wordt vaak gezemeld over de oorspronkelijkheid van tv-programma’s  ook door mij trouwens. Als creativiteit geld was, leefde 90procent van de formatbedenkers onder de armoedegrens. Het aantal programma’s waarin kandidaten — bekend of onbekend, maar bij voorkeur net niet bekend genoeg om niet voor joker te willen staan — onder het oog van een jury elkaar bekampen om Hollands beste bloemschikker te worden of Brabants favoriete hobbykok, is niet meer te tellen. Hoe dan ook: het zijn er veel.

Te veel, zeggen veel mensen.

Te weinig, zeg ik.

Elk mens wordt de hele dag beoordeeld. Door deskundigen, door nitwits, door bekenden en vreemden. Die voortdurende beoordeling maakt integraal onderdeel uit van wat we doen, en hoe we dat doen. Zoeken is moeilijk, maar iets vinden kunnen we allemaal. Daarom zeg ik: méér jury’s op het scherm. Elk programma zonder deskundig commentaar is een verloren programma. Te beginnen met alle quizzen: waarom komen die jury’s bij Per Seconde Wijzer en Met het mes op tafel nooit in beeld? En dan via Astro TV (‘Sorry, je ziet wel veel, maar ik zie het niet in jou’) en Ik vertrek (‘Je zegt wel dat je er niet meer in gelooft, hier in je ontstressyurt, maar ik moet gelóven dat je er niet meer in gelooft’) uiteindelijk naar een extra deskje in het decor van het Journaal van waarachter, pak ‘m beet, Harmen Siezen en Monica Geuze de nieuwslezer per item een cijfer geven: ‘Kippevel. Een welverdiende negen.’

Vermoedelijk zal er zo vroeg of laat een deskundigejuryledentekort ontstaan. Daarvoor zal dan een nieuw programma-idee moeten worden verzonnen. Een talentenjacht waarin amateurjuryleden zullen worden beoordeeld door drie deskundige professionals. De winnaar wint een deskundige beoordeling en een workshop ‘Te allen tijde jezelf zijn’.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.