Analyse Tinie Tempah

Het zijden jasje van Tinie Tempah heeft nogal een erfgeschiedenis

Vrijwel alles wat we dragen is het resultaat van het samengaan van culturen. Met zijn geraffineerde pakken belichaamt rapper Tinie Tempah de mixcultuur.

Zanger Tinie Tempah op de Paris Fashion Week.

Er zijn twee plekken die het samengaan van culturen goed illustreren: de kunstgeschiedenis en het uitgaansleven. Je kunt van geen schilderij uit de Europese geschiedenis zeggen dat het uit een monocultuur voort is gekomen. De verhalen komen uit verschillende landen, afgebeelde goden zijn soms mengvormen van Romeinse keizers, katholieke heiligen en Assyrische of Griekse goden, de afgebeelde spullen en kleren komen van over de hele wereld. Net als de gebruikte pigmenten. Dit alles komt voort uit contact, soms gelijkwaardig, vaak repressief van Europese kant − feit is dat vrijwel alles wat we maken, dragen en geloven resultaat is van samengaan van culturen.

Michiel van Musscher. Portret van François Lefort, 1698, Musée d’art et d’histoire, Genève
Giuseppe Baldrighi, Zelfportret met echtgenote, 1757, Galleria Nazionale di Parma

Om mixcultuur in actie te zien kun je ook op een dansvloer in een club gaan staan. Of naar een videoclip van Tinie Tempah kijken. Britser krijg je rap niet, maar de geboren katholieke Londenaar is evenzeer Afrikaans; zijn ouders komen uit het Zuidelijke Igbo in Nigeria. Zijn muziek is een mix van Amerikaanse pop en Britse grime met een vleugje Jamaicaans ritme en soms Afrobeat. Het aanstekelijke deuntje van zijn nummer Girls Like komt u vast bekend voor.

Stel je een rapper voor en Tinie Tempah ziet er anders uit; zijn pakken zijn strak en gemaakt van stoffen die je wilt voelen, zijn brillen laveren tussen type Malcolm X en Friedrich Nietzsche, de kleuren van zijn shirts lijken recht uit de straten van Lagos te komen. Tinie Tempah, geboren Patrick Chukwuemeka Okogwu, is al jaren de beheerst stijlvolle man die in de hiphop ontbrak, en een gezicht van de Britse mixcultuur. Prins William is fan, en het magazine GQ riep hem al in 2012 uit tot best geklede Brit. De enige die qua combinatie van uitgesproken kleur en ingetogen stijl zijn gelijke is, is Childish Gambino, de acteur-rapper die dit jaar een hit had met het kritische nummer This Is America.

Carle van Loo, Portret van een onbekende man, rond 1730-40, Château de Versailles

Een van de voorkeuren van Tinie Tempah is zijde met kleurige decoraties - geweven of bedrukt. Met patronen ingeweven zijde kwam in de vroege Middeleeuwen hier uit het Verre Azië, de patronen komen van langs de hele zijderoute, van China tot het Midden-Oosten. Van Italië (zie Giuseppe Baldrighi’s Oosters geïnspireerde kostuum dat - het is nooit zeker met verf - van zijde lijkt te zijn) verplaatste de zijde-industrie zich naar het Frankrijk (zie het goud op blauw van Louis Laideguive) van Lodewijk XIV toen ongeveer een derde van heel Lyon in de zijde-industrie werkte – het hoogtepunt van de rococo-zijdehype zie je op het portret van de onbekende man met explosief kleurig gedecoreerd zijde door Carle van Loo. Toen bedrukt katoen (sits) van India naar Europa kwam in de 17de eeuw, nam Lodewijk maatregelen en verbood bedrukte zijde in Frankrijk, waardoor de vraag alleen maar steeg. Zijdewerkers emigreerden daardoor naar vooral Groot-Brittannië en Duitsland, waar een heel nieuwe industrie ontstond met invloeden vanuit – nou ja, Frankrijk, via Italië, via Iran, China enz.

Dat jasje van Louis Vuitton dat Tinie hier draagt, heeft dus nogal een erfgeschiedenis, of het nou ingeweven zijde of bedrukte is, wat ik niet kan opmaken uit de foto. Tinie Tempah verwijst met zijn geraffineerde, uitgesproken pakken naar eenzelfde mixcultuur als die hij viert in zijn muziek.

Maurice Quentin de La Tour, Pierre-Louis Laideguive, 1761, Museu Nacional d’Art de Catalunya, Barcelona

Op 24/8 geeft Wieteke van Zeil een workshop over De kunst van opmerkzaamheid in het Catharijneconvent in Utrecht. Volkskrant-abonnees kunnen hierbij aanwezig zijn: volkskrant.nl/inclusief. Aanmelding t/m 19/8

Meer over

Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.