Omslag Doolhof van Windermere

Het wervelende omslag van Doolhof van Windermere is al net zo gelaagd als het verhaal

Twee schilderijen, verenigd in een enkel mozaïek.

Beeld Signatuur

‘Distance avails not, and place avails not.’ Die woorden van de 19de-eeuwse Amerikaanse dichter Walt Whitman, ietwat droogjes vertaald als ‘afstand is niets, en tijd is niets’, staan als motto voor in de veelgeprezen roman Doolhof van Windermere (The Maze at Windermere) van de Amerikaanse schrijver Gregory Blake Smith.

Met het citaat uit Whitmans Crossing Brooklyn Ferry, een lang gedicht waarin de dichter zich één voelt met lezers in de verre toekomst, geeft Gregory Blake Smith een subtiel schot voor de boeg: ook in zijn roman zullen moeiteloos afstanden in tijd worden overbrugd.

Doolhof van Windermere beschrijft vijf met elkaar verweven voorvallen in een landhuis in Newport, Rhode Island. De voormalige proftennisser Sandy Allison komt er lesgeven aan de jetset, maar belandt in een web van liefde, chantage en bedrog. Naast de 20ste-eeuwse Sandy komen er 17de-, 18de- en 19de-eeuwse lotgenoten aan het woord, steeds overtuigend in hun eigen taalregister.

Wervelend mozaïek

Hoe bedenk je een omslag dat recht doet aan zo’n waaier van vocabulaires en tijdperken? Ontwerper Lynn Buckley zocht de oplossing in een wervelend mozaïek. Haar omslag voor Viking Books schuift twee schilderijen uit 1760 en 1861 ineen: het zedige portret van een Young Moravian Girl door John Valentine Haidt, en het onheilspellende Approaching Storm – Beach Near Newport van Martin Johnson Heade, een kusttafereel nabij het werkelijk bestaande (maar anders geheten) landhuis Windermere.

John Valentine Haidt: Young Moravian Girl. Beeld Smithsonian / Alamy
Martin Johnson Heade: Approaching Storm – Beach Near Newport. Beeld Museum of Fine Arts Boston / Alamy

De pocketeditie uit 2018 van Penguin hield het simpel, met een omslagfoto van een dwaaltuin. De Nederlandse vertaling gebruikt wel Buckley’s overlappende beelden. ‘De mysterieuze gelaagdheid van haar omslag blijft intrigeren’, zegt ontwerper Marry van Baar: ‘Een grafisch ruit- en tegelpatroon, dat twee beelden als een optische illusie ingenieus in elkaar laat overlopen.’ Een kleine ingreep permitteerde Van Baar zich wel: ‘Het middelpunt met het blauwe oog heb ik een fractie frisser gemaakt.’

Gregory Blake Smith: Doolhof van Windermere

Omslag Lynn Buckley, Marry van Baar.
Uit het Engels vertaald door Ine Willems. Signatuur; € 25,99.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden