Het vuur is uit haar haren, maar niet uit haar hart

Jossine Modderman en Arno Kantelberg geven elke week ongevraagd stijladvies aan bekende mensen.

Bruce Springsteen en Vivienne Westwood. Beeld null
Bruce Springsteen en Vivienne Westwood.

Arno Kantelberg

Volgende maand verschijnt bij uitgeverij Brandt een ode in boekvorm aan de Amerikaanse rocker Bruce Springsteen. Het is mij een raadsel, maar de vijfentwintig auteurs (onder wie enkele vrienden van uw stijlboei - na vandaag waarschijnlijk héle vage kennissen) menen in de arbeiderszoon uit New Jersey de muzikale messias te zien. Nu zie je dat wel vaker, het claimen van volkse helden door telgen uit de veilige middenklasse (zij die er nooit op hebben hoeven bijten, weten altijd het beste hoe zo'n houtje smaakt), maar ze hoeven wat mij betreft de vlag niet uit te hangen voor het jasje dat Bruce hierboven draagt.

Jezelf kleden is vooral jezelf kennen, of in ieder geval je eigen maten. Als je verticaal uitgedaagd bent, zoals onze Amerikaanse vriend, opereer dan zo min mogelijk met horizontale lijnen. Dus geen jasjes met schoudervullingen als je toch al een gedrongen postuur hebt. Daar krijg je een Jerommeke-achtig silhouet van; een man moet geen stripfiguur willen zijn. Hoe zijn kleermaker het overigens voor mekaar heeft gekregen zo'n kort jasje met zulke lange mouwen uit te rusten, is een vraag waar ik in die nieuwe bundel hopelijk antwoord op zal krijgen.

Voor alle duidelijkheid: ik wil niks afdoen aan het muzikale genie van de man die The Boss wordt genoemd. In het rijtje grootheden dat New Jersey heeft voortgebracht - een Kool & The Gang, een Bonjovi, een Whitney Houston - misstaat hij niet. Maar geef mij maar Polle Eduard.

Jossine Modderman

Ik ben een groot bewonderaar van de Britse activiste/ontwerpster Vivienne Westwood (74). Het begint met een flink portie jeugdsentiment - ik ben groot geworden in dezelfde punktijd waarin Westwood groot werd. Wagonladingen veiligheidsspelden, hondenriemen en petticoats gingen er doorheen. Met mode had het weinig te maken - met dwarsheid des te meer. Waartegen we rebelleerden was niet duidelijk maar het moet belangrijk zijn geweest, want 'de strijd' duurde langer dan een decennium. De rauwheid, eigenwijsheid, brute kracht en humor die Westwood in haar collecties legde, sloot daar naadloos bij aan.

Inmiddels is het vuur uit haar haren (haar rode krullen hebben plaatsgemaakt voor een witte kop), maar niet uit haar hart. Haar shows zijn dan ook een anti-modemix van 18de-eeuwse cape's, powerprints, Schotse kilts, statement-T-shirts en gothic-gewaden, dit alles gemarineerd in een pittig engagement. Hierboven ziet u haar in een aubade aan onderdrukte natuurvolkeren. Tegenwoordig ageert milieuactiviste Westwood tegen het kwaadaardig winnen van schaliegas, terwijl de mensenrechtenactivist Westwood armoede in Afrika op de kaart houdt. Dat haar kleding voor vele duizenden euro's alleen in kasten van welgestelden terechtkomen, daar stappen we gemakshalve even overheen. Mijn bewondering voor haar zal altijd blijven, al heeft ze er zelfs niks mee: 'Adoration leads to terrible things. And most of all: it's boring.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden