Recensie Somehow Anyhow

Het vijfde album van Jelle Paulusma is zijn beste tot nu toe ★★★★☆

pop cd 2 Paulusma Beeld RV

Het vijfde album van Jelle Paulusma, ooit naast Anne Soldaat frontman in de geweldige gitaarband Daryll-Ann, liet weliswaar even op zich wachten, maar Somehow Anyhow is zijn beste plaat tot nu toe.

Het grootste verschil met zijn vorige plaat Pulling Weeds (2014) is dat ­Paulusma alles niet meer zo laat verwaaien. Er zit veel meer scherpte in de liedjes, terwijl eerdere platen wel eens te schetsmatig bleven.

In het ijzersterke, door een heerlijk sixties orgel gedragen Singer Without Song zingt Paulusma over dat geweldige liedje dat in zijn hoofd zat, maar er maar niet uitkwam. Dat probleem lijkt hij op deze plaat te hebben overwonnen: dat liedje is er nu, ­samen met nog negen. Het klinkt ­allemaal frisser, meer open en ook wat minder plechtig.

Het lijkt ook wel alsof Paulusma meer plezier in het maken heeft gehad en niet te snel genoegen nam met een liedje. Een kleine toevoeging als de bugel in I See You Through (gespeeld door medeproducer JB Meijers) geeft dat nummer net iets extra’s.

Ook leuk: een stukje reggaedub waardoor het nummer Phones even lijkt te ontsporen, waarna een verbeten gitaarsolo orde op zaken stelt. Prachtig. 

Paulusma
★★★★☆
Somehow Anyhow
Excelsior/V2

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden