De week in boeken Anne van Driel

Het vervolg op The Handmaid’s Tale werd zeer streng bewaakt. Toch ging het mis

De cover van het nieuwe boek van Margaret Atwood: De Testamenten Beeld AP

De gedachten gaan dezer dagen uit naar de Australische medewerker van Amazon die abusievelijk een paar pakketjes te vroeg de deur uit deed, en daardoor een aantal ontvangers onbeschrijfelijk gelukkig maakte. In de pakketjes, twitterden zij juichend, zaten exemplaren van The Testaments, het lang verwachte vervolg op Margaret Atwood’s klassieker The Handmaid’s Tale (1985). The Testaments komt officieel komende dinsdag wereldwijd uit, maar enkele Australische fans kregen hun pre-order per ongeluk woensdag al in de bus.

Welke lijfstraf zou de Amazon-medewerker hebben gekregen? Zou er een oog/hand/tong zijn verwijderd? Is hij of zij naar de Koloniën verbannen? Zou hij/zij überhaupt nog in leven zijn?

De lancering van The Testaments ging de afgelopen maanden gepaard met het soort strenge beveiliging dat niet had misstaan in Gilead, de door een religieus schrikbewind geteisterde natie uit The Handmaid’s Tale. Boekverkopers, uitgeverijen, kranten en tijdschriften werden met vergaande geheimhoudingseisen bijkans tot waanzin gedreven.

Zo mocht de interviewer die het gesprek met Margaret Atwood hield dat verderop in deze bijlage staat, The Testaments (432 pagina’s) pas lezen op de dag van het interview zelf, in Londen. Toen de chef van de boekenredactie dat weigerde, werd ‘na veel overleg met de agent en auteur’ een alternatief scenario voorgesteld: de journalist mocht The Testaments eerder inzien, maar ‘onder toezicht’, bij de Nederlandse uitgeverij in Amsterdam.

Nu zijn embargo’s, contracten en geheimhoudingsplicht geen unicum in de literaire wereld; zeker niet als het een sterauteur betreft, of tot hitseries te verfilmen boeken, waarop lezers overal ter wereld in spanning wachten. Maar Atwood en/of haar agenten maken het wel heel erg bont.

Zelfs de jury van de prestigieuze Booker Prize, waarvoor The Testaments deze week genomineerd werd, mopperde in The New York Times over de absurde eisen die het jureren bemoeilijkt hadden: koeriers mochten de tekst alleen aan het jurylid persoonlijk overhandigen (niet aan partners, vertegenwoordigers of familieleden – wat tot vertraging leidde), en de juryleden werden ‘overstelpt met mailtjes over wat allemaal niet mocht’.

Jury, boekhandelaren, journalisten: vrijwel iedereen hield zich braaf aan regels die moeten voorkomen dat er delen van het nieuwe boek uitlekken. En die er ook voor moeten zorgen dat de hype een hype blijft, en de verkoopcijfers straks hoog zijn. Tot die Amazon-medewerker zich vergiste. Toen haastten kranten, tijdschriften en websites zich om – vóór het contractueel vastgelegde embargo – hun voorpublicaties en recensies te plaatsen. (Het interview in deze krant verschijnt overigens op 7 september, zoals gepland).

Ik hoop dat het goed gaat met de Amazon-medewerker. En toch ook: dat het géén vergissing was. Maar zorgvuldig gepland door het Maydayverzet, de ondergrondse protestbeweging in Gilead.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden