FilmrecensieLa bonne épouse

Het tuttige ‘feministische’ La bonne épouse kijkt vooral als een mannenfantasie ★★☆☆☆

Hoofdrolspeelster Juliette Binoche doet niets verkeerds in brave film over 1968. 

Juliette Binoche, Noémie Lvovsky, and Yolande Moreau in La bonne épouse (2020)Beeld filmstill

Deksels! Dat mieterse feminisme ook! Worden ergens in een landhuis op het Franse platteland de meisjes in 1968 nog klaar gestoomd om ‘de volmaakte huisvrouw’ te worden in de huishoudschool Van der Beck, waar ze leren dat ‘de droom van een echtgenoot’ zichzelf wegcijfert, dient en haar eigen behoeftes negeert, klauteren hun leeftijdsgenootjes in Parijs tegelijkertijd de barricades op.

Hoeiboei, daar komt natuurlijk trammelant van in het snoepkleurige La bonne épouse, ongetwijfeld de braafste film die ooit over die turbulente periode is gemaakt. De revolutionaire wind lijkt meteen op de school te gaan waaien als de nieuwe leerlingen scanderen dat ze willen plassen op een tijdstip dat hen zelf uit komt. Maar La bonne épouse gaat in eerste instantie om de bevrijding van haar steractrice in de hoofdrol, Juliette Binoche, die er hier als directrice van de school achter komt dat zij slechts een instrument is in het handen van het verderfelijke patriarchaat.

Binoche doet weinig verkeerd - ze speelt in deze overigens wel heerlijk vormgegeven kolder alleen een hopeloos oninteressant personage dat tegen problemen aanloopt die nooit echt problemen zijn. Het ene moment lijkt het instituut failliet bijvoorbeeld, letterlijk dus, maar het volgende ligt ze alweer in de armen van de man van de bank en ontdekt ze de wondere wereld van het orgasme.

Dit klinkt pikanter dan het is - het soap-achtige La bonne épouse is in alles ouderwets en keurig, van de beeldtaal tot de gebeurtenissen. En het gaat van kwaad tot erger: het vurig bedoelde strijdlied waarmee regisseur Martin Provost de film eindigt is van een werkelijk ondragelijke tuttigheid. Toch is het meest merkwaardig dat Provost het ontwakende zelfbewustzijn van de vrouwen van het instituut toont zoals die is in een mannenfantasie: met jonge meisjes die kirrend in hun nachtponnetjes kussengevechten houden, likkend aan een likschelp luisteren naar een radioprogramma over masturbatie, én, mais bien sûr, in het internaat de lusten van de lesbische liefde ontdekken.

★★☆☆☆

Twee sterren

La bonne épouse

Regie Martin Provost

Met Juliette Binoche, Yolande Moreau, Noémie Lvovsky

110 min., in zalen  

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden