Recensie Film

Het tijdsbeeld in White Boy Rick is lekker, met rollerdisco’s en gangsters in exorbitante bontjassen (drie sterren)

Een videotheekketen in Detroit: dat is waar de vader van Rick Wershe in 1984 van droomt. En dan weet een hedendaags publiek meteen dat het met de toekomstvisioenen van de hoofdrolspelers in White Boy Rick niet goed zal komen.

Richie Merritt (White Boy Rick) en Matthew McConaughey (Richard Wershe Sr.) in White Boy Rick. Beeld eenmalig K2 - filmbeeld

De film is gebaseerd op het leven van Wershe, die op zijn 15de werd gerekruteerd als FBI-informant en in opdracht drugsdealer werd. Toen hij in de problemen kwam, lieten ze hem keihard vallen.

Het tijdsbeeld is lekker, met rollerdisco’s en gangsters in exorbitante bontjassen, het acteerwerk (van o.a. Matthew McConaughey) is goed, maar de Britse regisseur Yann Demange (Top Boy, ’71) lijkt niet te weten of hij hier een gangsterfilm van wil maken of een sociaal drama, om al zwalkend uit te komen op een aanklacht tegen het Amerikaanse juridische systeem. Maar omdat Rick zo veel domme dingen doet, voelt dat protest minder terecht dan het feitelijk is. 

White Boy Rick

Drama

Regie: Yann Demange

111 min., in 52 zalen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.