FilmrecensieArtemis Fowl

Het tergend langzame maakproces van Artemis Fowl sijpelt door in het eindresultaat ★★☆☆☆

Van links naar rechts: Nonso Anozie, Lara McDonnel, Josh Gad en Ferdia Shaw.Beeld filmstill

De zoektocht van het briljante rijkeluiszoontje Artemis Junior (Ferdia Shaw) naar zijn verdwenen criminele vader Artemis Senior (Colin Farrell) leidt tot de ontdekking van een verborgen ondergrondse wereld vol feeën en trollen, met fee Holly Short (Lara McDonnell) als sleutelfiguur. Artemis Fowl is de langverwachte verfilming van de eerste twee delen uit de populaire gelijknamige achtdelige jeugdreeks (2001-2012) van schrijver Eoin Colfer, noem het Harry Potter met een snuif Ierse mythologie. 

De film wordt met stevige argwaan ontvangen. En als na zo’n vijftien minuten voor de derde keer alles opnieuw lijkt te beginnen, speelt die argwaan ook tijdens het kijken op en gaan de gedachten uit naar de moeizame, decennialange totstandkoming van de film. Die begon in 2001 toen producent Harvey Weinstein de filmrechten bemachtigde. Het was dé tijd voor de betere fantasyfilm (The Lord of the Rings, Harry Potter), maar de productie belandde in development hell, zoals dat in Hollywood heet. Talloze regisseurs verbonden zich aan het project om vervolgens weer te verdwijnen. 

De boel leek in 2017 net op de rails leek te staan toen Weinstein werd ontmaskerd en ook van deze film werd ontslagen. Ook toen de opnamen waren afgerond, volgde gedoe. Meer uitstel, kritiek op de trailer van fanatieke fans die hun favoriete geslepen genie uit de boeken niet terugzagen in de aimabele Disneyknul, het coronavirus en dus nóg meer uitstel, met een première op Disney’s streamingkanaal als eindstation.

Dit verhaal is belangrijk, omdat deze chaos zo opmerkelijk sterk tot het eindresultaat is doorgedrongen. Kijk alleen al tijdens dat eerste kwartier naar de wirwar van flashbacks en introductiescènes van diverse hoofd- en bijrolspelers (waaronder eentje in de rol van alwetende verteller, niet zelden een teken dat de uiteenzetting van de plot helderder had gekund) en je proeft de resterende invloed van te veel verschillende stemmen.

Shakespeareverfilmer Kenneth Branagh maakte eerder een uitstapje met de regie van superheldenfilm Thor en lijkt met Artemis Fowl een soort kinderuitvoering van een Marvelfilm voor ogen te staan. Dat resulteert op zijn best in verzorgde standaardactie en vermakelijke malligheid. Met als voornaamste vertegenwoordiger van dat laatste: een afdaling in de krochten van het oeuvre van Judi Dench, waar haar statige elfencommandant in deze film concurreert met haar vertolking van kattenmatriarch in Cats.

Artemis Fowl

★★☆☆☆

Fantasy

Regie Kenneth Branagh

Met Ferdia Shaw, Lara McDonnell, Judi Dench, Colin Farrell, Josh Gad

95 min., vanaf 12 juni op Disney+

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden