FilmrecensieAudrey

Het smetteloze imago van Audrey Hepburn blijft overeind in het brave Audrey ★★☆☆☆

Regisseur Coan biedt zonder sensatiezucht een aardig inzicht in het privéleven van de mediaschuwe ster.

Audrey Beeld
Audrey

Weinig filmsterren waren zo geliefd als Audrey Hepburn (1929-1993), actrice en stijlicoon uit de nadagen van het gouden tijdperk van Hollywood. Anders dan veel van haar collega’s had ze een tamelijk onkreukbaar imago. Hepburn veroorzaakte geen schandalen, hield er geen woest interessant liefdesleven op na, was een uitstekende moeder voor haar twee zoons en gedroeg zich op iedere filmset even voorbeeldig. En dan haar uiterlijk: probeer maar eens één foto of filmbeeld te vinden waarop ze niet beeldschoon is.

Voor een documentairemaker is dat lastig. Iedere film is gebaat bij een beetje spanning, of op zijn minst een tegengeluid. In Audrey is dat niet te vinden. De biografische documentaire, gemaakt met medewerking van Hepburns zoon Sean Ferrer, is vooral een eerbetoon aan de filmster. De jonge Engelse regisseur Helena Coan zoekt het drama in Hepburns zware jeugdjaren en haar latere, moeizame zoektocht naar ware liefde.

Het wordt allemaal keurig maar ook een tikje gehaast verteld: de nazisympathieën van Audreys ouders, hun scheiding en haar oorlogsjaren in Arnhem, waar ze bombardementen, honger en andere ellende meemaakte. Ook wordt net als in eerdere biografieën aangestipt dat ze als tiener verzetsklusjes deed, al is daar nog geen hard bewijs voor gevonden.

Interessant wordt het vooral wanneer Coan zich over de volwassen Hepburn buigt. Zonder sensatiezucht biedt Audrey een aardig inzicht in het privéleven van de mediaschuwe ster, met dank aan niet eerder vertoonde homevideo’s en een langvergeten audio-interview.

Toch gaat het beste deel van de film over Hepburns werk. Coan laat zien waar zij haar faam aan te danken heeft: als actrice was ze een natuurtalent. De filmfragmenten in Audrey zijn aan de korte kant (een geldkwestie: voor vrijwel ieder fragment moest fors betaald worden), maar maken voldoende duidelijk hoe goed ze eigenlijk was, in films als Roman Holiday, Breakfast at Tiffany’s en Funny Face.

Audrey bevat ook een aantal geënsceneerde delen: drie balletdanseressen, in soft-focus gefilmd, verbeelden Hepburn in verschillende leeftijdsfases. Het is een onnodige en tamelijk genante toevoeging aan een verder nuchtere, brave film.

Audrey

Documentaire

★★☆☆☆

Regie Helena Coan.

97 min., te zien via Pathé Thuis.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden