recensiecabaret

Het schort aan originaliteit en verrassing bij het anti-cabaret van Keizers ★★☆☆☆

De gelikte verpakking kan niet verhullen dat er inhoudelijk te weinig te halen is.

Cabaretier Stefano Keizers in Sorry Baby.Beeld Julie Hrudova

Aan het begin van zijn tweede cabaretsolo Sorry Baby leest Stefano Keizers een uitvoerige e-mail voor, waaruit ik rijkelijk zou kunnen citeren voor deze recensie, omdat er een kern van waarheid in zit. Het komt erop neer dat Keizers zijn eigen voorstelling tot de grond toe afbrandt: het is een slecht programma geworden, er zit geen bezieling in, het artistieke vat is leeg bij Keizers, die zwaar lijdt aan het ‘tweedevoorstellingsyndroom’. Een maand geleden stond Stefano naar eigen zeggen op het punt om de mail te versturen aan zijn impresariaat: blaas de lange tournee van Sorry Baby maar af, was de boodschap. Deze ‘halfbakken miskleun’ kunnen we het publiek en ook de artiest zelf niet aandoen.

Deze opening is uiteraard een metagrapje, een grap over de voorstelling in de voorstelling zelf. Want we zijn hier wel bij getalenteerd ontregelaar Stefano Keizers, de alias van Gover Meit (32). Hij maakte in 2018 indruk met zijn debuutshow Erg Heel, die lovende recensies ontving en werd genomineerd voor talentenprijs Neerlands Hoop. In Erg Heel had de onvoorspelbare Keizers een aantal mooie vondsten verzameld die we nu eindelijk kunnen bespreken zonder te spoilen. Zo opende hij de show vanuit de coulissen, strak vastgebonden op een steekwagen. Keizers moest net zolang praten totdat een toeschouwer bereid werd gevonden om hem het toneel op te rijden. Erg heel eindigde met het dood neervallen van Keizers op het podium, te midden van een aantal vrijwilligers uit de zaal. Grote vraag was hoe het publiek daarmee omging. Verlieten mensen stilletjes de zaal of voelden zij zich gepermitteerd om te doen wat ze wilden met de weerloze artiest? Vaak was het laatste het geval: Keizers werd tijdens de tournee betast, geknepen, gesneden of nog erger.

In Sorry Baby wordt er aanzienlijk minder participatie van het publiek verwacht. Sterker nog, op een zeker moment is het zelfs verboden om nog te lachen of te applaudisseren. Na het voorlezen van de mail zegt Keizers dat de voorstelling vol entertainment zoals hij die tot aan december speelde mislukt is, maar dat hij toch heeft besloten de tournee af te maken. Linksboven hangt een timer die aftelt van 90 minuten naar 0. Bij de mededeling van de mislukte voorstelling zijn we krap een kwartiertje onderweg. De rest van de avond zien we Keizers zich door het raamwerk van zijn voorstelling heen worstelen, met de vantevoren ingeplande lichtstanden en muziekjes, maar zonder dat hij er zelf nog in gelooft.  

Keizers in zijn witte ruimtepak tijdens de voorstelling.Beeld Julie Hrudova

Dit alles speelt zich af in een rechthoekige ruimte met een wit hekje eromheen, een pluizig vloerkleed, verschillende telefoons en een stapelbedje. Het ziet er mooi uit, net als het witte ruimtepak dat Keizers draagt. Met de vorm is dus weinig mis, want ook als performer overtuigt Keizers; hoe hij vertelt, beweegt en maniakaal danst op de muziek van Grateful Dead. Maar de gelikte verpakking kan niet verhullen dat er inhoudelijk te weinig te halen is: er zijn ditmaal nauwelijks interessante ideeën, vondsten of scènes waar je nog lang over na kunt praten. Laat staan dat je er conclusies aan kunt verbinden over de wetten van het theater of de ware aard van de mens.

Hoeveel cabaretiers hebben niet al een voorstelling gemaakt waarin zij deden alsof ze niks hadden voorbereid, en de avond daarom maar bij elkaar improviseerden? O.a. Brigitte Kaandorp en Micha Wertheim gingen Stefano Keizers voor, en deden het beter. De teller die in beeld afloopt van 90 minuten naar 0 is een leuk gegeven, maar werd ook al ingezet in de voorstelling Raaklijn van Jan Beuving – met groter effect. Het bij wijze van stunt je piemel laten zien, is al zo vaak vertoond op het podium dat het nauwelijks nog een stunt te noemen is.

Originaliteit en verrassing zijn cruciaal bij het anti-cabaret dat Keizers probeert te brengen, en daaraan schort het ditmaal behoorlijk. Het is een dappere poging, maar vooral ook een grote verspilling van tijd. 

Sorry Baby

★★☆☆☆

Cabaret

Door Stefano Keizers. Regie Jelle Kuiper. 

18/1, Theater Diligentia, Den Haag. Tournee t/m 30/5.  

Alles speelt zich af in een rechthoekige ruimte met een wit hekje eromheen, een pluizig vloerkleed, verschillende telefoons en een stapelbedje.Beeld Julie Hrudova

Stefano Keizers, graag geziene tv-gast

Stefano Keizers kreeg landelijke bekendheid met zijn grappige optredens in 2016 in de quiz De slimste mens. Sindsdien is hij een graag geziene ontregelaar op televisie. In 2019 kreeg hij zijn eigen tv-programma, Experimensen, een panelshow over wetenschap waarvan dit voorjaar een nieuwe reeks wordt gemaakt. In talkshow Pauw deed Keizers in april 2019 alsof hij tijdens het interview dood neerviel – een grap die diverse kijkers niet konden waarderen. Afgelopen najaar was hij aspirant-dirigent in Maestro, en stal hij de show met zijn opvallende outfits en kapsels.  

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden