filmrecensie destroyer

Het resultaat van alle uren die Nicole Kidman doorbracht in de make-upstoel: het leidt vooral af ★★☆☆☆

Het helpt daarbij niet dat Destroyer zo loodzwaar, pretentieus en rommelig is. 

Nicole Kidman in Destroyer (2018)

Erin Bell wordt regelmatig wakker in haar auto. Daar worden weinig woorden aan vuilgemaakt in Destroyer, een wraakthriller van Karyn Kusama (Girlfight, Jennifer’s Body). Alsof het heel normaal is dat een weinig populaire, maar verder redelijk functionerende politieagent geen bed heeft om in te slapen. Het is een aanwijzing – er zitten er nog meer in de film verstopt – dat het leven van Bell een nog groter zootje is dan we al denken.

Bell (Nicole Kidman) is een ploertige, grofgebekte, zwaar drinkende vrouw die met iedereen ruzie zoekt, maar het meest in de knoop zit met zichzelf. Een trauma dat ze overhield aan een faliekant mislukte undercoveractie van jaren terug, steekt opnieuw de kop op. Haar kwelgeest van destijds laat via een moordzaak van zich horen. Bell heeft een persoonlijke rekening te vereffenen.

Het is een fijne rol om je tanden in te zetten: Hollywoodactrices krijgen nog steeds niet vaak de kans om zich van hun nare, van alle glamour ontdane kant te laten zien. Geen wonder dat Kidman zich er vol overgave instort. Ze liet zich haast onherkenbaar schminken en draagt een vale pruik: een transformatie die doet denken aan die van Christian Bale in Vice, waarin hij de kale, dikke vicepresident Dick Cheney portretteert.

Maar waar Bale een acteur is van wie je kunt vergeten dat je naar hem kijkt, blijft Kidman aanwezig. Hoe goed ze ook acteert (en Kidman kan dat), haar uiterlijk blijft hinderlijk de aandacht trekken. Het resultaat van alle uren in de make-upstoel brengt weinig inzicht in haar personage, het leidt vooral af.

Het helpt daarbij niet dat Destroyer zo loodzwaar, pretentieus en rommelig is. Een stijlvolle neo-noir wilde Kusama ervan maken, maar alleen het camerawerk doet daar daadwerkelijk aan denken. Bijna alles aan Destroyer is overdreven: de verbetenheid en de stoere pas van Bell, het intens sadistische karakter van de slechterik Silas (Toby Kebbell), de slijmerigheid van diens foute advocaat (Bradley Whitford). Alleen de liefde tussen de jonge Bell en haar undercover-partner Chris (Sebastian Stan) overtuigt. Een handvol scènes is weinig, maar misschien net genoeg om in Bell te geloven als wraakengel die niets meer te verliezen heeft.

Destroyer

Drama/thriller

★★☆☆☆

Regie Karyn Kusama

Met Nicole Kidman, Sebastian Stan, Bradley Whitford.

121 min., in 49 zalen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.