filmrecensie Las heredas

Het Paraguayaanse Las herederas is het verhaal van een persoonlijke revolutie (vier sterren)

Film still Las herederas

Chela mag dan achterin de vijftig zijn, ze lijkt wel een verwend kind. Kijk maar eens hoe deze dame van gegoede afkomst erbij ligt in een van de eerste scènes van Las herederas: lamgeslagen in een verrommeld bed, terwijl haar partner Chiquita hun geldproblemen het hoofd probeert te bieden door de kristallen glazen te verkopen. Nooit tegenslag gekend, altijd vertroeteld in dit afgeschermde wereldje, gewend dat problemen worden opgelost door een ander: zo’n zeurtype is het.

Dat wordt nog wat, denk je dan, als Chiquita naar de gevangenis moet vanwege fraude. Die Chela komt vast nooit meer uit dat sombere, donkere huis vol erfstukken. Maar in het mild komische drama Las herederas, het regiedebuut van Marcelo Martinessi, loopt het anders. Een oudere, rijke buurvrouw vraagt haar om een ritje. En voor Chela het zelf goed en wel doorheeft, heeft ze een lucratief taxihandeltje opgezet waar ze hoe langer hoe meer plezier aan beleeft. En dat zonder rijbewijs.

‘Stel dat je crasht’, waarschuwt haar vriendin in de gevangenis nog bezorgd, en precies dat is natuurlijk wat er – figuurlijk dan – gebeurt in Las herederas. Wie opeens zijn wereld zo opengooit, raakt de controle kwijt.

Martinessi, die ook het scenario schreef, plaatst Chela door haar snordersklusje steeds meer buiten de hogere sociale laag waartoe ze behoort. Zo kan hij van Las herederas ook een licht spottend commentaar op de gegoede klasse in Paraguay maken, een milieu waar ongeluk moet worden verzwegen en waar ongeschreven regels en roddels het leven beperken. Tijdens de bezoekjes aan de gevangenis leert ze bovendien een wereld kennen die zowel zij als haar vriendin altijd buiten de deur heeft weten te houden.

Maar boven alles is Martinessi’s film het verhaal van een persoonlijke revolutie. Onder zijn subtiele regie breekt het licht langzaam maar zeker door, wordt Chela’s wereld letterlijk ruimer en verzacht het gezicht van actrice Ana Brun – helemaal als ze steeds verlekkerder naar Angy gaat kijken, een jonge vrouw die wekelijks een ritje bij haar bestelt.

Het is prachtig hoe Brun, die met haar rol een Gouden Beer won tijdens het Filmfestival in Berlijn, de kijker om haar vinger weet te winden. Ze maakt haar arrogante personage eerst angstig en hulpeloos, om haar Chela vervolgens tot bloei te laten komen met het voorzichtigste glimlachje.

Het is niet het enige dat kantelt in Las herederas. Al die erfstukken waar potentiële kopers hun handen brutaal over heen laten glijden – de schilderijen, de kapitale eettafel en stoelen – zijn het geliefde bezittingen of onnodige ballast? Die liefdevolle, dertigjarige relatie tussen Chela en Chiquita: is die mooi in balans, of vastgeroest in rollenpatronen? Las herederas vraagt niet of het te laat kan zijn voor een nieuw begin, maar of er een weg terug is als je daar eenmaal van geproefd hebt.

Las herederas

Drama

Vier sterren

Regie Marcelo Martinessi

Met Ana Brun, Margarita Irun, Ana Ivanova

98 minuten, in 9 zalen 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden