AlbumrecensieSketchy

Het nieuwe Tune-Yards weet de strijdbare dwarsheid van vroeger welluidend vorm te geven ★★★★☆

null Beeld

Opvallend detail: we hoeven Tune-Yards niet langer als tUnE-yArDs te schrijven. Opperhoofd Merrill Garbus doet het zelf niet meer. In zekere zin staat dat symbool voor het vijfde album Sketchy: de band uit Californië is die malligheid voorbij. Alle aandacht mag naar muziek en inhoud. Ze zijn het meer dan ooit waard.

Op de eerste albums stonden grillige ‘lofi’ thuisopnamen. Het elektronische I Can Feel You Creep into My Private Life (2018) klonk grootser, maar miste ook wat van de oude charme.

Op Sketchy, gespeeld op klassiek instrumentarium, vindt het nieuwe Tune-Yards richting: de strijdbare dwarsheid van vroeger, nu welluidend vormgegeven. Garbus’ vocale hysterie, de ratelende Afrikaanse ritmiek: ze dienen een doel op dit activistische album, dat opent met de gescandeerde gospel Nowhere, Man en daarna blijft bruisen van de ideeën, zowel muzikaal als tekstueel. Koperblazers schetteren in twee van de sterkste songs, Make It Right en Hold Yourself.

‘We all have trouble being brave enough to turn the page,’ zingt Garbus ergens: het vereist dapperheid, maar het roer moet om, voor de wereld. Be not afraid. Niet eerder gaf Tune-Yards zo veel energie en was Garbus’ boodschap zo overtuigend. Sketchy is Tune-Yards’ beste.

Tune-Yards

Sketchy

Pop

★★★★☆

4AD/Beggars

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden