Column

Het nieuwe theaterseizoen wordt vooral: afscheid nemen

Wekelijks nemen de cultuurspecialisten van de Volkskrant stelling in de wereld van film, muziek, theater of beeldende kunst. Deze week: Hein Janssen.

'Lieve, beste, geweldige theatermakers van Nederland: wat doen jullie het goed! En: kop op, hoor, jullie!' Met woorden van die strekking opende eerder deze maand Thomas Oberender het Theaterfestival 2014 en daarmee het nieuwe theaterseizoen. De Duitse festivaldirecteur was naar Amsterdam gekomen om daar de Staat van het Theater uit te spreken. Zijn woorden vielen goed bij de Nederlandse theatermakers, die bij dit soort gelegenheden altijd iets tobberigs over zich hebben. Een hart onder de riem, dat was wat ze nodig hadden. En dat kregen ze dan ook, nota bene van iemand die het weten kon.

Intussen zijn de eerste premières al weer achter de rug en raakt het seizoen goed op stoom. Er is intussen weer zo veel theater in aantocht dat je je weleens afvraagt wat er van al die bezuinigingen is terechtgekomen. Bij deze een persoonlijke, korte, puntsgewijze 'Staat van het Theater', in vijf bedrijfjes.

1. De slag om Rotterdam

Het rommelt in Rotterdam. Althans in het theater. Terwijl Alize Zandwijk pas in 2017 bij het Ro Theater weggaat, is er nu al van alles aan de hand rond haar opvolging. Gaat Johan Simons daar zijn Europese topgezelschap vestigen? Of wordt gekozen voor een opvolger uit de jongere generatie: een Eric de Vroedt, een Sarah Moeremans? Of toch liever een collectief: Wunderbaum, De Warme Winkel? Ro Theater en de Rotterdamse Schouwburg (met zijn nieuwe directeur Ellen Walraven) schijnen scherp van mening te verschillen. Dat worden spannende tijden daar.

2. Het moeizame vertrek van Johan Doesburg

Bij Het Nationale Toneel in Den Haag gaat al veel eerder namelijk aan het eind van dit seizoen Johan Doesburg weg. Na twintig jaar. Met pijn in het hart, zoveel is duidelijk. Naast Theu Boermans, artistiek leider in Den Haag, voelt hij zich als huisregisseur iets te veel een sta-in-de-weg. 'Does' is zijn roepnaam: op en top Hagenees, met zijn warrige haardos en eeuwige sigaretjes, zijn filosofische verhandelingen, zijn gretigheid. We zullen hem missen.

3. De sterren blijven stralen

In de zijlijn van het Theaterfestival werd volop gedebatteerd, onder meer over de sterren die bij krantenrecensies staan. Daar wordt altijd flink op gemopperd in de theaterwereld. Pijnlijk dus dat al die verongelijkte types die op Facebook en Twitter voortdurend kankeren op die sterren bij het debat niet eens kwamen opdagen. Conclusie: de sterren blijven, op het podium, en in de krant.

4. Weg met de transparantie!

Wie wel haar mond opentrok, was Suzan Boogaerdt van het duistere mimeduo Boogaerdt/VanderSchoot. De afgelopen weken heb ik twee keer met groot genoegen geluisterd naar haar opgewonden, soms ronduit boze woorden en gedachten. Die sterren bijvoorbeeld vond ze hapklare brokken en een knieval voor commercie. Op het Theater Gala hekelde ze het transparante, goedgebekte, toegankelijke theater. Ze deed dat zo overdonderend dat je niet anders kon dan het met haar eens zijn.

5. De T-splitsing van Halina

Halina Reijn ging voor het BNN-programma Frank's Roadtrip terug naar haar roots in Groningen. In een half uur tijd zei ze tot drie, vier keer toe te twijfelen over haar toekomst. Ze bevindt zich naar eigen zeggen op een T-splitsing: blijven bij Toneelgroep Amsterdam of weggaan, de vrije wereld in, het avontuur tegemoet. Dit seizoen wordt voor haar beslissend. Welke afslag zal ze nemen? We houden ons hart vast.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.