Recensie The Soft Cavalry

Het nieuw gevormde duo The Soft Cavalry levert prachtige dreampopplaat af ★★★★☆

POP

★★★★☆

The Soft Cavalry

The Soft Cavalry

Bella Union/PIAS

Na hun eigen sterke comebackalbum (2017) heeft de hereniging van de Britse shoegazers Slowdive nóg een prachtige plaat opgeleverd. Zangeres Rachel Goswell werd namelijk verliefd op tourmanager Steve Clarke, met wie ze nu een echtpaar én een nieuw dreampopduo vormt: The Soft Cavalry. Zo heet het album ook.

In Slowdive is Goswell frontvrouw, maar in The Soft Cavalry laat ze Clarke schitteren: het zijn bijna allemaal zíjn liedjes en hij zingt ze ook zelf, met Goswells ijle stem dienstbaar op de achtergrond.

De knappe paradox is dat het album als geheel een vrij consistente, dromerige sfeer heeft, terwijl de songs juist erg afwisselend zijn: Bulletproof heeft een stevige electrobeat, The Light Shines On Everyone wordt gedragen door een eenvoudig gitaartje, Mountains door piano en strijkers.

Clarke is liefhebber van Pink Floyd en Talk Talk, wat je bijvoorbeeld goed hoort in Home, maar altijd blijft het liedje leidend: een mooie melodie gaat voor alles.

 En dan te bedenken dat Clarke eigenlijk niet van plan was iets met zijn muziek te doen. Niet goed genoeg, dacht hij. Gelukkig was er een vrouw die hem aanmoedigde. Lang leve de liefde.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden