Het N-woord van Pijbes en de achternaam van Van der G.

Ouderwets journalistiek handwerk, twijfelen over de achternaam van Van der G. en de allermooiste zin uit de krant. Adjunct-hoofdredacteur Pieter Klok neemt de week met u door.

null Beeld Carolyn Ridsdale
Beeld Carolyn Ridsdale

Volkert van der G.

Onze mediaverslaggever Menno van Dongen liep maandagavond nog laat over de redactie te ijsberen. Hij had groot nieuws. Het Openbaar Ministerie was niet alleen op de hoogte, maar had zelfs actief meegewerkt aan de foto van Volkert van der G. op de voorpagina van De Telegraaf.

Van Dongen was zeker van zijn zaak, maar kon niet aan de bij de Volkskrant gebruikelijke norm van drie onafhankelijke bronnen voldoen. Dus moest hij met lede ogen toezien hoe het Openbaar Ministerie het nieuws de volgende dag zelf naar buiten bracht.

Omdat het OM verzuimde het hele verhaal te vertellen, kreeg hij een nieuwe kans. Van Dongen benaderde Stijn Franken, de voormalige advocaat van Volkert, en tekende diens verhaal op. Dat werd ondersteund door documenten die hij ter plekke kon inzien. Ouderwets journalistiek handwerk dat hard insloeg.

Stijn Franken. Beeld Julius Schrank
Stijn Franken.Beeld Julius Schrank

Elke keer als Volkert van der G. in het nieuws is, ontspint zich ter redactie dezelfde discussie. 'Moeten we hem echt nog Van der G. noemen?! Zelfs op teletekst staat zijn hele achternaam!' Zeker voor de webredactie voelt het verhullen van de achternaam soms kunstmatig en potsierlijk aan. Op internet is immers met één click zijn hele naam te vinden. 'En bovendien blijkt nu dat hij er zelf voor heeft gekozen om naar buiten te treden', mailde een collega.

Houden we niet te lang vast aan archaïsche voorschriften?

Soms slaat de twijfel toe, maar uiteindelijk wint de overtuiging dat verdachten en veroordeelden - en hun familie - recht hebben op de bescherming van hun privacy. Elk medium moet daarin zijn eigen afweging maken, maar je kunt niet zeggen 'de anderen doen het ook', want dan gaat elk medium uiteindelijk lijken op het medium dat het minst om privacybescherming geeft.

Lees ook de mooie column afgelopen dinsdag van Haro Kraak, die onze tv-recensent Jean-Pierre Geelen deze week vervangt. De ingezonden brief van R.F. van den Berg uit Monnickendam van donderdag was me uit het hart gegrepen. 'Onsympathiek zijn lijkt me overigens zijn goed recht.'

Volkert van der G. in 2003. Beeld ANP
Volkert van der G. in 2003.Beeld ANP

Heimwee naar Syrië

De afgelopen maanden hebben we tientallen reportages geplaatst over de vluchtelingencrisis. We vragen ons weleens af of het niet te veel wordt. Maar de reportage van Jan Hunin deze week over de Syrische Lama Bernet moet iedereen lezen. Zolang Lama op de vlucht was, kon ze dromen. Dromen die haar deden vergeten wat ze achter had gelaten. Maar als ze dan op haar eindbestemming is, een Oostenrijks azc met prikkeldraad eromheen, dan valt er niets meer te dromen en realiseert ze zich ineens wat ze verloren heeft.

Wat kosten asielzoekers?
Economieverslaggever Yvonne Hofs gooit graag stenen in vijvers. Dat deed ze precies twee jaar geleden toen ze een felle brief schreef aan de ouderen van Nederland. Ze moesten niet zeuren, vond ze, want ze hadden het financieel veelal beter getroffen dan de jongeren van nu. Het was toen het best gelezen stuk op onze website ooit. Dit weekend sloeg ze opnieuw toe en opnieuw is ze het hele weekend het best gelezen artikel.

Migranten toelaten uit menslievendheid is prima, betoogt ze, maar zeg niet dat deze immigratie goed is voor de economie, want dat is het niet. Het zoals altijd uitstekend onderbouwde stuk zet aan het denken, net als de column van Martin Sommer die zich ook al niets aantrekt van de communis opinio maar altijd zijn eigen lijn trekt.

Syrische vluchtelingen in Graz in Duitsland. Beeld Daniel Rosenthal
Syrische vluchtelingen in Graz in Duitsland.Beeld Daniel Rosenthal

Vertrouwen is beter

Toine Heijmans stelde dinsdag in zijn column een wezenlijke binnenlandse kwestie aan de orde. 'Controle is goed, vertrouwen is beter.' Gaan we niet wat al te argwanend met onze uitkeringsgerechtigden om? Eerder al kreeg Sjors van Beek veel bijval toen hij schreef over het kafkaëske doolhof dat UWV heet. Er hangt een kentering in de lucht, na jaren van controle en argwaan, snakt Nederland - of althans een deel ervan - naar meer vertrouwen en persoonlijke aandacht.

N-woord

Verder was het vooral de week van Wim Pijbes. Bewonderenswaardig hoe de directeur van het Rijksmuseum aandacht weet te genereren . Deze week overtrof hij zichzelf door 80 miljoen euro los te praten bij minister Bussemaker voor de aankoop van twee Rembrandts. Hij haalde er (opnieuw) de voorpagina van The New York Times mee.

Door een handige woordkeus gaf hij het parlement en de rest van Nederland het gevoel dat het een schande zou zijn als deze schilderijen níét naar Nederland zouden komen. Alhoewel: zo moeilijk was het ook weer niet, constateerde Rutger Pontzen in zijn column. Het N-woord deed al het werk. Daar is niemand tegen bestand, zelfs de Fransen met hun Louvre niet.

Wim Pijbes. Beeld ANP
Wim Pijbes.Beeld ANP

Waarom nog meer Rembrandts?

De nieuwe Vonk-rubriek De Andere Kant bewijst dit weekend andermaal zijn waarde. Als je leest wat Nederland nog meer kan doen met de 160 miljoen die de Rembrandts kosten, dan ga je toch serieus twijfelen. Waarom nog meer Rembrandts? We hebben er al zoveel. En er komen al zoveel bezoekers naar het Rijks. De alternatieven zijn veel aantrekkelijker.

Wetenschapsredacteur Maarten Keulemans verwondert zich over de agressie die medetwitteraars vertonen en ging op zoek naar de oorzaak. Kijk vooral ook naar de mooie foto, waarop Keulemans angstig naar zijn eigen telefoon kijkt . Twitter is een prachtig medium om informatie uit te wisselen, maar als je wilt discussiëren kun je elkaar beter onder ogen komen.

En lees tot slot deze schitterende column van Peter Middendorp, die zichzelf nooit spaart. Hij bevat de mooiste zin uit de krant, in ieder geval van deze week, maar misschien wel van het hele jaar. 'Obstipatie was een snelle weg naar een type eenzaamheid dat ik eigenlijk alleen kende uit mijn jeugd, toen ik mijn vrienden eens toonde hoe je jezelf met touw en sjorbanden in een boom kon hangen, helemaal horizontaal net als Superman, en dat ze zeiden: 'Ja, leuk. Wij gaan vast. Kom je morgen wel op school?'

null Beeld Eddo Hartmann
Beeld Eddo Hartmann
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden