Het lukt Hernando Magadan nog net niet helemaal om met Bending the Walls een avond te vullen

Hernando Magadan onderzoekt met zijn dansers psychologische en emotionele factoren die onze zoektocht naar geluk beperken. Een felle contrasterende kleur, dat kan Bending the Walls nog goed ­gebruiken.

Turen naar de muur. Kloppen op ­beton. Lopen over stenen. Tijdens ­Bending the Walls, de eerste avondvullende dansvoorstelling van Fernando Hernando Magadan, zijn de associaties met het thema helder: de choreograaf onderzoekt met zeven dansers de fysieke, psychologische en emotionele factoren die onze zoektocht naar geluk beperken.

Dus praat een danser tegen een muur terwijl hij zich van alles lijkt af te vragen, zonder verder te komen. Vier mannen en drie vrouwen pakken elkaar bij de schouder, vormen een cirkel, een brug, een tunnel, totdat iemand woest losbreekt uit de fysieke begrenzing. Bij herhaling hergroepeert de groep zich met gebalde vuisten tot een muur, en ook daaruit schiet een danser weer naar voren, om op te gaan in een zachter en ­zwoeler duet, symbool voor de fantasie waarin de harde realiteit geen ­obstakel meer is.

De losse bakstenen op de vloer vormen overduidelijk restanten van de hoop uit te breken, alsook relikwieën van gemiste kansen. Telkens weer bevriest de groep in een pose, alsof alle pogingen om geluk af te dwingen weer stilvallen en de kop worden ingedrukt. Op band klinkt een ritmische stem, afkomstig uit de kunst­video Around & About (1980) van Gari Hill, die zich afvraagt hoe het ook anders had kunnen gaan. De droefgeestige soundscape bestaat verder uit geruis, gezwiep en losse pianoklanken. Toch blijkt een muur soms constructief te kunnen zijn, zoals in het mooie slotbeeld waarin de groep razendsnel een toren van lichamen bouwt en een vlag op de top lijkt te planten.

Zo cirkelt deze Spaanse choreograaf ruim een uur rond het thema, van bouwen en breken. Fernando Hernando Magadan danste jarenlang bij het Nederlands Dans Theater en kreeg daar de gelegenheid zich als choreograaf te ontwikkelen door het maken van korte stukken. Later ­creëerde hij werk voor gezelschappen in Mainz, Luzern, Chicago en Vancouver, allemaal van beperkte lengte.

Korzo Producties biedt hem samen met Nederlands Dans Theater nu de kans een avond te vullen. Dat lukt nog net niet helemaal: na een half uur ­begint de herhaling in formaties en bewegingsmateriaal op te spelen. Weer een stroomstootje om uit te breken, weer een hergroepering van het zevental, in hun groenbruine kleren. Een felle contrasterende kleur, dat kan Bending the Walls nog goed ­gebruiken.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden