reportageLimburgs Leed

Het Limburgs Leed: Limburg is meer dan een provincie, het is een land

Het Limburgs Leed in Paradiso.Beeld Foto Marie Wanders

Wat Limburg voor ze betekent, ontdekken de Limburgers in het Amster­damse Paradiso tijdens Het Limburgs Leed, een avond vol volks-, pop- en carnavalsmuziek. Tranen bij Gé Reinders, polonaise bij Beppie Kraft.

Natuurlijk ging het dak eraf. Al was het een niksige maandagavond in oktober. Al was de locatie hartje Amsterdam. De line-up van artiesten was honderd procent Limburgs en het publiek was dat ook. Zeker, tot om 8 uur de livemuziek begon, was het een vrij bedaarde bende, van mensen die in kluitjes elkaar bekeken – Venlo bij Venlo, Sittard bij Sittard, hé, daar heb je Connie Palmen en Petra Stienen. Maar toen de trompet en de accordeon klonken, gingen de knieën van het slot, de handen in de lucht en de kelen open.  

Limburg in ParadisoBeeld Marie Wanders

Het wonderlijke is: het idee voor Het Limburgs Leed, een avond vol volks-, pop- en carnavalsmuziek in Paradiso, werd niet bedacht door Limburgers. Het concept kwam van de Britse Maz Weston, producer bij Paradiso. 25 jaar geleden vierde ze voor het eerst carnaval in Maastricht, dat beviel opperbest en dus is ze dat blijven doen. In Maastricht leerde Weston Beppie Kraft kennen, de keizerin van het Maastrichtse levenslied. Het leek haar wel wat om Beppie in Paradiso te laten zingen. Weston vroeg hulp aan producer Robert Bout, de man die eerder Dries Roelvink naar Paradiso haalde. Uitstekend idee, vond Bout. Want Beppie Kraft, constateerde hij, is Tante Leen, de Zangeres Zonder Naam en Willeke Alberti ineen. 

Beeld Marie Wanders

Bellen en regelen

Bout sloeg aan het bellen en regelen en maakte op basis van de Limburgse top-100 een dot van een line-up. Met publiekstrekkers als Beppie Kraft, Gé Reinders, Lex Uiting en Heintje Simons, stemmingmakers als de Schintaler en Erwin Brepoels, en local heroes als Marleen ‘de Limburgse Helene Fisher’ Rutten uit Hunsel en Bjorn & Mieke uit Venray. Beetje promotie op Facebook, paar busmaatschappijen die aanhaakten om mensen vanuit Maastricht via diverse tussenstops naar Amsterdam te karren en in no time waren alle kaarten verkocht.

Aan Daisy Aben uit Neeritter bijvoorbeeld, werkzaam bij de Hema in Maasbracht en groot fan van Marleen Rutten. Wat Limburg voor Aben betekent? ‘Alles!’ En daar zijn haar vriendinnen Angelique van Neer, pedicure uit Born, en Marlou Grooten uit Roggel, eigenaar van grotematenkledingwinkel Christie’s in Panningen, het roerend mee eens. Komt nog bij dat pedicure Angelique ook de voeten van zangeres Marleen Rutten ‘doet’, dat maakt zo’n avond extra speciaal.

De vijf beste Limburgse liedjes volgens Cécile Narinx (Maastricht)

Hald mich ens vas- Neet Oét Lottum, over afscheid, rouw, troost en onvoorwaardelijke liefde.

Blaosmuziek – Gé Reinders, over de schoonheid van koperblazers op zondagmorgen: ‘met toeters en bellen een verhaal vertellen’.

Wao busse - Arno Adams, ballade over de zoektocht naar de grote liefde die zich maar niet laat ontmoeten, maar waarvan de zanger wéét dat ze hier of daar ergens rondloopt.

Iech bin zoe verleef – Beppie Kraft, een rechttoe-rechtaan schunkelhymne met volvette accordeons over verliefdheid: ‘Als ik je zie ben ik blij dat ik leef’. Stil blijven zitten geen optie.

Limburg - Rowwen Hèze, over beroemd worden en ‘rustig wachten op de dag dat heel Holland Limburgs lult’.

Jong, middelbaar en oud is uitgerukt voor het Limburgs Leed (‘leed’ is dialect voor lied), van heinde en verre. Er is een vriendenclub uit Heijen, getooid met speciaal op internet bestelde Limburgpetten, een seniorenwandelclub uit Blerick, het echtpaar Montanari uit Haarlem – nou ja, Maastricht van origine, maar voor de kleinkinderen verhuisd naar Holland. 

Beeld Marie Wanders

Dampende polonaise

Op de vraag ‘wat betekent Limburg voor je?’ heeft iedereen zo z’n eigen antwoord. ‘Limburg is meer dan een provincie’, zegt Connie Palmen (Sint-Odiliënberg), ‘het is een land.’ ‘Mijn hart gaat open’, zegt Twan Huys (Sevenum). ‘Bij muziek van Gé Reinders moet ik mijn tranen bedwingen.’ ‘Als je goed kijkt’, zegt Theo Hiddema (import-Maastrichtenaar), ‘zie je dat qua evolutie de Maastrichtenaren iets hoger zijn uitgekomen dan de rest van het land.’

Naarmate de avond vordert en steeds meer glazen leeg op de grond belanden, zijn er meer Maastrichtenaren die datzelfde voelen, en roepen. Er waagt ook iemand te roddelen dat Beppie Kraft de bijnaam Beppie Cash heeft: ‘Even schnabbelen en weer weg.’ Maar met de drie nummers die Kraft loepzuiver en snoeihard zingt, krijgt ze de hele tempel in beweging. Bij het vierde nummer, een reprise van De nach is nog zoe laank, eist en krijgt ze een dampende polonaise, waarin zowaar ook acteur Jochum ten Haaf (Maastricht) lustig meehupst.

Wat Maastrichts-chauvinistische oprispingen daargelaten, is rond elven iedereen eensgezind, gelökkig en liederlijk bedwelmd door blaosmeziek, trekzak en bier. De Janse Bagge Bend volgt Beppie op,  hun monsterhit Sollicitere klinkt, de zaal brult mee. En terwijl de eerste afhakers richting garderobe gaan, blijft het overgrote deel nog lekker plakken – gezien de laag gemorst bier op de vloer óók letterlijk.

Wegens succes wordt Limburgs Leed vervolgd: zondag 25 oktober 2020 staat de tweede editie gepland.

Beeld Marie Wanders

Verder lezen

Wat maakt Limburg zo’n bijzondere provincie? Voor Volkskrant Magazine schreef Cécile Narinx er twee jaar geleden dit essay overPetra Stienen vertelde eerder dit jaar dat ze anders is gaan denken over haar geboorteprovincie. En omdat geen enkel gerecht zo Limburgs is als zoervleis hier ook nog even uitleg en recept.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden