FilmrecensieOn the rocks

Het lijkt alsof Sofia Coppola niet precies weet wat ze met On the Rocks aanmoet. Gelukkig is daar Bill Murray ★★★☆☆

On the Rocks steunt andermaal flink op het gortdroge charisma van Murray, hoewel het de film van Rashida Jones zou moeten zijn.

On the Rocks.

Sofia Coppola en Bill Murray: het is een combinatie die vanzelf hoge verwachtingen schept. De afgelopen decennia groeiden weinig films zo makkelijk uit tot een moderne klassieker als Coppola’s weemoedig romantische Lost in Translation (2003), waarin Murray als verlopen steracteur in Tokio belandt en vriendschap sluit met een eenzame hotelgenoot (Scarlett Johansson). 

On the Rocks, Coppola’s zevende speelfilm, steunt andermaal flink op het gortdroge komedianten-charisma van Murray. En opnieuw wordt hij gekoppeld aan een jongere actrice (Rashida Jones), al is de verhouding tussen de personages dit keer anders. De New Yorkse auteur Laura (Jones) worstelt met haar dertigers-gezinsleven. Sterk vermoedend dat echtgenoot Dean (Marlon Wayans) vreemdgaat, vraagt ze vader Felix (Murray) om advies. 

Ongetwijfeld doet ze dat omdat Felix een chronische vrouwenverslinder is en in zaken van ontrouw zijn pappenheimers kent. Prompt ontpopt de kunsthandelaar zich tot detective, ook om met dochterlief op avontuur te kunnen: lekker samen crossen door Manhattan, achter Deans taxi aan. 

Laat het maar aan Murray over om van zo’n potentieel onuitstaanbaar type een innemende man van de wereld te maken. Opgetrokken wenkbrauw hier, licht hangende mondhoek daar en je gelooft meteen dat Felix half New York in zijn adresboekje heeft staan. Moeiteloos trekt Murray de film naar zich toe, ook wanneer Felix idiote evolutietheorieën uiteenzet of een biscuitje met kaviaar smeert.

Zou On the Rocks niet vooral Laura’s film moeten zijn? Het perspectief ligt inderdaad bij haar. Maar hoe overtuigend Jones ook speelt, haar personage beklijft minder dan Murrays vaderfiguur. Terwijl Laura opleeft in haar momenten met Felix, blijven haar eigen scènes steken in dezelfde emoties (twijfel, onzekerheid) en situaties (moet ze op het schoolplein alwéér die klagende moeder aanhoren). Dat past bij Laura’s vastgelopen bestaan, maar het lijkt ook alsof Coppola zelf niet echt weet wat ze met haar heldin moet aanvangen.

Dat geldt voor de hele film. De pastelkleurige, ingetogen 35mm-beelden van cameraman Philippe Le Sourd, ook verantwoordelijk voor de cinematografie van Coppola’s The Beguiled (2017), ademen de zachte melancholische sfeer die voor Coppola zo kenmerkend is. De plot beweegt zich intussen herhaaldelijk op puur romkomterrein. On the Rocks bestaat uit twee films die het niet met elkaar eens worden: een drama over een vader-dochterrelatie (een direct verband met Coppola’s Somewhere uit 2010) én een pretentieloze klucht vol gekke toestanden.

Gelukkig is er altijd nog Bill Murray. De scène waarin Felix zich onder een bekeuring uitlult zou eigenlijk niet grappig mogen zijn, maar Murrays uitgestreken gezicht maakt in On the Rocks zelfs van de oubolligste situaties iets plezierigs.

On the Rocks

Komedie

★★★☆☆

Regie Sofia Coppola.

Met Bill Murray, Rachida Jones, Marlon Wayans, Jenny Slate, Jessica Henwick, Barbara Bain.

96 min., te zien in 50 zalen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden