Boekrecensie Jesmyn Ward

Het lied van de geesten is een broeierig boek vol contrasten (vier sterren)

Het lied van de geesten

Jesmyn Ward; Uit het Engels vertaald door Harm Damsma en Niek Miedema.

Atlas Contact; 320 pagina’s; € 21,99.

De klassieke road novel is een romantisch genre, een verheerlijking van de rafelranden van de Amerikaanse samenleving. Met Het lied van de geesten, bekroond met de National Book Award, laat Jesmyn Ward (1977) zien dat als je zwart bent in het arme Diepe Zuiden, er weinig te verheerlijken valt. De rafelranden zijn de grens tussen leven en dood.

Op het platteland langs de kust van Mississippi wonen de drugsverslaafde Leonie, haar ouders, en haar kinderen Jojo en Kayla. Leonie is een nalatige, agressieve moeder, maar een goede geliefde: ze wil per se Michael, de witte vader van de kinderen, uit de gevangenis ophalen wanneer hij vrijkomt. Samen met de kinderen en een vriendin onderneemt ze de lange reis naar het noorden van de staat. De reis kan ze alleen betalen door drugs te smokkelen. Het is een helse rit; Kayla kotst de oververhitte auto onder, Jojo vergaat van de honger en puberhormonen, het gezin wordt hardhandig aangehouden door de politie, Michael raakt in een gevecht verwikkeld. Bovendien reist er een geest mee, die zich aan Jojo opdringt.

Het lied van de geesten (oorspronkelijk Sing, Unburied, Sing  uit 2017), is een broeierig boek vol contrasten, waar huiselijke drama’s en bovennatuurlijke verschijnselen vloeiend samenkomen. De geestverschijningen staan voor de spoken uit het verleden, voor de geschiedenis van slavernij en racisme die de levens van de personages heeft verwoest. In poëtisch, zintuiglijk proza vertelt Ward de verhalen van de vorige generaties en over het verdriet van de huidige. Alleen door te vertellen kunnen de geesten worden bezworen. Ward kan dat verbluffend goed. Het slot van de roman is zo hartverscheurend dat ik mijn tranen niet kon bedwingen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden