Rocketman Recensie

Het leven van Elton John in Rocketman is een heerlijk rockportret van de overtreffende trap ★★★★☆

Zo van het podium gelopen in z’n showpak (oranjerode overall met vleugels, hoofdkap met hoorns) ploft een opgefokte Elton John neer voor z’n eerste therapeutische groepssessie in de afkickkliniek. Hij is, somt de rockzanger op, verslaafd aan alcohol, drugs, pijnstillers, seks, impulsaankopen. Daarnaast zijn er nog z’n woede-uitbarstingen en die eetstoornis.

Rocketman is een openhartige musical over de opkomst en bijna-ondergang van de artiest die in de jaren zeventig ’s werelds best verkopende popster was. De kliniek dient als spil; het vertrekpunt voor sprongen terug in de tijd. Hoe de als Reginald Dwight geboren Elton als kind leed onder z’n gevoelsarme vader en onverschillige moeder. Hoe hij z’n aangeboren muzikale talent ontwikkelde en een verbond sloot met tekstschrijver Bernie Taupin. En hoe enkele door Engeland tourende zwarte Amerikaanse muzikanten hun bleue begeleider twee dingen inprenten: a) Reginald valt heus op mannen, b) Reginald moet niet alleen zijn naam, maar heel zijn persona heruitvinden om het te maken in de muziek.

Dat het onderwerp zelf zich – anders dan collega Freddie Mercury – wél met de film over zijn leven kon bemoeien, maakt een verschil. Rocketman flirt soms met het hagiografische; zo vloeien de verse akkoorden immer puntgaaf uit Reginalds/Johns componerende pianovingers. Maar de filmmakers generen zich niet voor de excessen en megalomane trekjes in het rocksterrenbestaan. Ook doet Elton gewoon aan mannenseks; de Chinese censuur zal er een flinke klus aan hebben bij een eventuele release.

Beeld David Appleby

Dexter Fletcher was al begonnen aan de regie van Rocketman toen de studio belde: of de 53-jarige Brit zich óók kon ontfermen over Bohemian Rhapsody, nu collega Bryan Singer drie weken voor het einde van de opnamen was ontslagen. En de filmmaker en oud-acteur (onder anderen in Guy Ritchie’s doorbraakfilm Lock, Stock and Two Smoking Barrels) zal worden herinnerd om z’n dubbelslag, ongeacht of Rocketman een even kolossaal succes zal boeken. 

Waar de Queen-film kon bogen op de sublieme imitatie van live-optredens, zingt Elton vertolker Taron Egerton al zijn partijen echt zelf, in een lossere muzikale omlijsting. Dat klinkt fris. Rocketman voert langs een rijke variatie aan hits uit de jaren zeventig en tachtig om tijdig te stoppen, vóór Nikita. Tussen de sprankelende musicalmomenten laat Fletcher ruimte voor meer verstilde momenten: de pijn van de relatie met Eltons ouders wordt knap verbeeld, ook op latere leeftijd. 

In de kern is Rocketman een wat zalvende, therapeutische vertelling: Elton moet zijn extravagante pantser afleggen en zich op zielsniveau herenigen met Reginald, het verweesde jochie diep achter de glitterbril. De echte Elton is alweer 28 jaar nuchter, meldt de aftiteling. Dat is fijn. Maar voor het zo heerlijke rockportret van de overtreffende trap is het óók fijn dat Elton dit niet altijd was.

Musical

★★★★☆

Rocketman

Regie Dexter Fletcher

Met Taron Egerton, Jamie Bell, Richard Madden, Bryce Dallas Howard.

121 min., in 140 zalen.

Lees verder

Gijsbert Kamer selecteerde de vijf beste nummers uit het oeuvre van Elton John. De selectie vindt u hier.

Ook werd er gesproken met een Nederlandse acteur op de set van Rocketman

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden