Column Film volgens Beekman

Het kan niet anders of Gijs Naber wint als Holleeder zijn tweede Gouden Kalf, dat voor Beste Televisieacteur

Nooit eerder werd de Nederlandse televisie zo druk bevolkt door Willem Holleeders. Ik telde er deze week vijf, de echte meegerekend. De hulp-Holleeders varieerden in uiterlijk, zoals sinterklazen. Een had een prothetisch vergrote gok, de anderen konden het af met hun aangeboren neus.

Bor Beekman. Beeld Studio V

Met de serie Judas, naar de bestseller van Astrid Holleeder, dijde het legioen Willems zondag uit. Minne Koole, als de jarentachtigversie van Holleeder, mag wat iel zijn voor de rol (de leren jas boven het trainingsjack valt wat ruim bij de schouders), maar hij beheerst de dictie en de plotse felheid. Goeie natuurlijke neus, ook. Toch is niets, zelfs niet de echte Holleeder, zo griezelig als de hedendaagse Holleedervariant van Gijs Naber, onherkenbaar achter zijn gegrimeerde masker. Perfect kopieert Naber het loopje, de blik en de intonatie bij Holleeders continue geblaf: ‘Ze heb kasten vol met Gucci, weet je hoe duur dat is, Gucci? Kankerhoer!’

Ook was er het experiment van  woensdagavond, toen Holleeder tegelijkertijd optrad in de speelfilms De Heineken ontvoering en Kidnapping Mr. Heineken. Wie switchte, zag Holleeder op NPO3 een pistool op het hoofd van de vastgeketende Heineken plaatsen, om de ontvoerde bierbrouwer een tel later bij RTL4 met een mes te intimideren.

Rutger Hauer was de betere Heineken, die van Anthony Hopkins deed denken aan Hannibal Lecter: verstandig dat die jongens hem in een loods opsloten. De Engels grommende Holleeder klonk als Crocodile Dundee, wat mogelijk te maken had met de Australische komaf van vertolker Sam Worthington. De ster uit Avatar kon afkijken bij de echte Willem, die toen hij even vrij was kwam buurten bij de opnamen. Het hielp weinig: een zwakke interpretatie van Holleeders intimidatieatletiek. Reinout Scholten van Aschat – de Holleeder van de publieke omroep – oogde op het eerste gezicht wat vriendelijk, maar kon wel heerlijk Holleederiaans loeren. Ofschoon de echte Holleeder zich destijds tot in de rechtbank tegen de film verzette, verklaarde hij in zijn column in Nieuwe Revu dat hij het spel van Scholten van Aschat kon waarderen. Sportief. De Nederlandse Holleeder (Gouden Kalf Beste Acteur, 2012) won woensdag van de Australische: 548 duizend kijkers tegenover 429 duizend. 

Straks, in de derde aflevering van Judas, bereikt de Holleederising een metaniveau, als de televisie-Holleeder de verdiensten opeist van de film-Holleeder. Want dat geld voor de rechten van Kidnapping Mr. Heineken mag níét naar zus Sonja: ‘Als zij met die film gaat piepelen, zal ze zien wat ik met ’r doe!’ 

Het kan niet anders of Holleeder (we tippen Naber) wint dit najaar zijn tweede Gouden Kalf, dat voor Beste Relevisieacteur. Mét vermelding van het vakwerk van Rob Hillenbrink, die voor Judas twintig prothetische neuzen vervaardigde. Minstens een ervan dient te worden geconserveerd voor de collectie van Beeld en Geluid in Hilversum.

Ondertussen is er sprake van een Judas-remake van het televisiebedrijf van Steven Spielberg. Maar de Amerikanen halen onze voorsprong nooit meer in. Hollandse Holleeders zijn de beste.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.